Ocena brak

Metody kliniczne w praktyce diagnostycznej psychologa - Eksperyment kliniczny

Autor /Edgar Dodano /09.09.2011

Metoda ta została upowszechniona w polskiej psychologii klinicznej przez Andrzeja Łowickiego, który był wielkim jej zwolennikiem. W swoich roz­ważaniach nawiązał szczególnie do prac Shapiro; twierdził, że eksperyment kliniczny oparty jest na założeniu, że określoną teorię (hipotezę) o zachowaniu pacjenta można sprawdzić, stawiając pacjenta przed zadaniem eksperymentalnym.

Znając zachowanie a badanego w sytu­acji A można przewidzieć, że w sytuacji B wystąpi zachowanie b. W eks­perymencie wybiera się więc zachowanie x, które należy wyjaśnić; konstruuje się hipotezę i następnie weryfikuje sieją za pomocą odpowiednio dobranego eksperymentu. Przykładem takiego eksperymentu może być weryfikacja hipotezy o nieadekwatnym poziomie aspiracji u pacjenta z nerwicową dekompensacją. Eksperyment patopsychologiczny w wersji, jaką podaje Zeigarnik, został uściślony przez Brzezińskiego i Kowalika przez porównanie go do procedury eksperymentalnej i testu psychometrycznego. W tej analizie stwierdzono, że nie należy rezygnować z ilościowego opracowania wyników eksperymentu klinicznego. Narzędzie to można prze­kształcić w metodę ilościową, nie tracąc nic z jego walorów wykorzystania teorii i dostosowania metody do wymogów sytuacji diagnostycznej. Można nawet dla jednostkowego badania opracować krzywą uczenia się czy zapo­minania, krzywą nasycenia oporem przy eksperymencie skojarzeniowym itp. Wymaga to jednak dużej wiedzy z zakresu psychologii ogólnej i społecznej oraz umiejętności konstruowania eksperymentów.

Kończąc ten rozdział warto zwrócić uwagę, że doskonalenie kompetencji diagnostycznych psychologa klinicznego jest procesem złożonym, w którym przeplatają się utrwalanie umiejętności i zdobywanie doświadczenia z ciągłym poszukiwaniem nowości w zakresie teorii, metodologii diagnozy i podejścia do już istniejących metod oraz rejestrowania nowości na rynku wydaw­niczym. W przyszłości należy się spodziewać coraz większego wykorzystania w diagnozie procedur stosujących wersje komputerowe. Ważne jest, aby doświadczenie kliniczne nie przerodziło się rutynę i nie stanęło na drodze rozwoju zawodowego klinicysty.

Podobne prace

Do góry