Ocena brak

METODY HERMENEUTYCZNE

Autor /KiLLbiLL Dodano /06.07.2011

Metody hermeneutyczne w rozwaŜanym tu znaczeniu to metody badania czy wydobywania sensu struktur lub tworów znakowych. W hermeneutyce badany przedmiot ujmowany jest jako tekst, znak, symbol (czegoś). MoŜe to być przedmiot pozaznakowy, lecz potraktowany jako tekst znaczący (jakby-tekst), znak lub symbol, przy czym to, co zastane, w tym ujęciu traktuje się jako powierzchnię czegoś głębszego (tym samym przyjmując warstwową budowę tego, co się bada). To, co powierzchniowe, ma charakter podwójny: zakrywająco-ujawniający (z tym, Ŝe to ujawnianie moŜe być mgliste, niewyraźne, jedynie jakby zapowiadające, sugerujące). Chodzi o wydobycie tego, co nie ujawnione, a niejako  virtualiter  zawarte w tekście. Poszukiwanie jednak głębszego (ukrytego) sensu zakłada jakiś kontekst. Tekst wymaga eksplikacji lub interpretacji w  świetle właściwego mu kontekstu. Kontekst:

1) moŜe być związany z kodem danego symbolu, z systemem znaków, w ramach którego dany znak-tekst funguje;

2) moŜe być kontekstem kulturowym, społecznym, historycznym;

3) moŜe być kontekstem okolicznościowym.

Już z tego powodu odkrywanie ukrytego sensu polega często na szczęśliwym wpadnięciu na właściwą interpretację lub na pomysłowości w stawianiu hipotez interpretacyjnych. W róŜnych postaciach filozoficznej hermeneutyki (M. Heidegger, H. G. Gadamer, P. Ricoeur) nie stawia się ostrych rygorów sposobom odkrywania tego, co zakryte. Podkreśla się natomiast niezbędność i uprzedniość kontekstu i stąd niedefinitywność, a nawet prowizoryczność zabiegów interpretacyjnych. W her-meneutyce wyklucza się moŜliwość określonego (fundamentalnego) początku i dopuszcza kolistość wyjaśnień („koło hermeneutyczne").

Dostrzec moŜna pokrewieństwo zabiegów hermeneutycznych zarówno z pewnymi

odmianami analizy i rekonstrukcji logiczno-lingwistycznej, jak i z pewny-mi aspektami redukcji transcendentalnej i rozwaŜań konstytutywnych.

Podobne prace

Do góry