Ocena brak

Metoda wewnętrznej stopy zwrotu (IRR)

Autor /roman Dodano /25.03.2011

Wewnętrzna stopa zwrotu jest stopą dyskontową, przy której wartość zaktualizowana wydatków pieniężnych równa się zaktualizowanej wartości wpływów pieniężnych w całym okresie przedsięwzięcia. Osiągnięcie wewnętrznej stopy zwrotu zapewnia zatem zrównanie zaktualizowanej wartości efektów z zaktualizowaną wartością nakładów. NPV jest wówczas równa zeru.

Wielkość wewnętrznej stopy zwrotu można ustalić stosując metodę kolejnych przybliżeń, tzn. należy przeprowadzić obliczenia dla kilku różnych poziomów stopy dyskontowej, aż znajdzie się taki jej poziom, dla którego NPV jest równa zera. Obliczenie IRR przebiega według następujących etapów:

  • przygotowanie tabeli przepływów pieniężnych dla wszystkich lat objętych rachunkiem,

  • przyjęcie jakiegoś poziomu stopy dyskontowej i obliczenie wartości zaktualizowanej (poprzez zdyskontowanie przepływów pieniężnych dla przyjętego poziomu stopy dyskontowej),

  • przeprowadzenie obliczeń dla wyższego poziomu stopy dyskontowej, jeśli otrzymana wartość zaktualizowana netto w etapie poprzednim jest dodatnia,

  • gdy przy wyższym poziomie stopy dyskontowej NPV jest nadal dodatnia, należy podnosić poziom stopy dyskontowej aż uzyska się ujemną wartość NPV. Jeżeli NPV jest ujemna, IRR znajduje się między tym poziomem stopy dyskontowej a poziomem, przy którym NPV jest dodatnia,

  • jeżeli ujemne i dodatnie zaktualizowane wartości netto, obliczone dla różnych poziomów stopy dyskontowej są zbliżone do zera, można precyzyjnie ustalić wartość wewnętrznej stopy zwrotu wykorzystując następującą formułę interpolacji liniowej

Wewnętrzną stopę zwrotu można również wyznaczyć metodą graficzną. Najprościej wartość IRR dla projektów odczytać z wykresów wartości NPV - ponieważ definicja IRR wskazuje na wartość NPV=0, to w celu odczytania IRR wystarczy wskazać stopę, przy której wykres NPV projektu przetnie oś odciętych.

Wewnętrzna stopa zwrotu obrazuje rzeczywistą stopę zysku całego nakładu inwestycyjnego. Można wykorzystać ją do ustalenia warunków kredytowych, ponieważ określa maksymalną stopę oprocentowania kredytów, którą inwestor może zapłacić bez spowodowania straty w przedsięwzięciu. Metoda oceny wartości inwestycji, polega na znalezieniu takiej stopy procentowej IRR, która zrównuje wartość zaktualizowaną przyszłych dochodów z kosztem inwestycji.

Jeśli porówna się wartość kosztu kapitału z wewnętrzną stopą zwrotu to otrzyma się informację o tym, czy projekt jest korzystny dla firmy, czy nie. W metodzie tej ocena wartości projektów inwestycyjnych sprowadza się do porównania wewnętrznej stopy zwrotu z ceną rynkową kapitału. Jeżeli zachodzi warunek: IRR > koszt kapitału, to ocena projektu jest pozytywna. W przypadku porównywania różnych wariantów inwestycyjnych należy wybrać wariant o najwyższym poziomie IRR, jeżeli jest on wyższy od poziomu granicznego.

Przedsięwzięcie jest opłacalne gdy IRR jest równy lub większy od stopy granicznej, czyli najniższej stopie rentowności możliwej do zaakceptowania przez inwestora (zazwyczaj jest to stopa oprocentowania kredytów długookresowych lub stopa procentowa płacona przez

ewentualnego pożyczkobiorcę). Im większa jest różnica między IRR, a stopą graniczną lub kosztem kapitału, tym większa opłacalność i margines bezpieczeństwa danego projektu. IRR obrazuje rzeczywistą stopę zysku analizowanego przedsięwzięcia.

Pomiędzy metodą IRR i NPV jest jedna zasadnicza różnica: stopa dyskontowa w metodzie IRR stanowi równowartość oczekiwanej stopy dochodu, a nie kosztu kapitału - k (przepływy środków pieniężnych są dyskontowane wg IRR a nie k). Różnica ta w praktyce oznaczać może trudności w poprawnej interpretacji wyników otrzymanych zgodnie z metodą NPV i IRR dla projektów wzajemnie się wykluczających.

Jak w każdej ekonomicznie uzasadnionej inwestycji opłacalność projektu zależy od tego czy oczekiwana stopa dochodu będzie większa od kosztu środków wykorzystanych na sfinansowanie projektu, przyjęcie wewnętrznej stopy zwrotu jako stopy dyskonta oznacza jednak, że nadwyżki z kolejnych lat będą "reinwestowane" wg wyższej niż koszt kapitału stopy procentowej.

Metodę IRR stosuje się zazwyczaj wtedy gdy nie znamy wartości stopy procentowej dla której NPV=0, tj. takiej powyżej której inwestycja będzie opłacalna. Przy nietypowych projektach obliczone IRR może przyjmować więcej niż jedną wartość. Zdarza się to w przypadkach, gdy w badanym przedsięwzięciu występują ujemne przepływy pieniężne nie tylko w latach początkowych, ale i końcowych.

Podobne prace

Do góry