Ocena brak

METODA TEORII POZNANIA

Autor /KiLLbiLL Dodano /07.07.2011

Dla teorii poznania szczególnie waŜną sprawą jest wybór odpowiedniej metody, właściwego sposobu stawiania i roz-wiązywania problemów teoriopoznawczych. Ma to być bowiem nauka w pełni niedogmatyczna, niejako samouzasadniająca się, poznawczo całkowicie samo-dzielna.

Konstruując swoją naukę, teoretyk poznania musi najpierw ustalić jej punkt wyjścia26, czyli sformułować pierwsze - wyznaczające dalszy kierunek rozwaŜań - pytania. Ponieważ kaŜde pytanie wiedzie ze sobą jakieś załoŜenia i moŜe wprowadzić fałsz, pochopną obiektywizację czyichś wątpliwości, niewłaściwy kierunek badań, przeto stawianie pytań w nauce nie moŜe być dowolne. Jak warunkiem uznawania twierdzeń w nauce jest ich poprawne sformułowanie, prawdziwość i odpowiednie uzasadnienie, tak warunkiem stawiania pytań w nauce jest ich poprawność, trafność (polegająca na prawdziwości załoŜeń) i zasadność (polegająca przede wszystkim na tym, Ŝe pytanie ma przynajmniej dwie sensowne odpowiedzi).

Wstępnymi warunkami moŜliwości (uprawiania) teorii poznania są: istnienie poznania, istnienie poznania poznania, trwanie (zachowującego swą tożsamość) podmiotu poznającego (filozofującego „ja"). Podstawowymi czynnościami upra-wiającego teorię poznania będą  świadome czynności poznawcze ujmowania i opisu poznawania i poznania tego, co i jak jest dane, oraz  świadome czynności formułowania, rozumienia i opisu słownych (językowych) postaci rezultatów poznawczych. Odpowiednia organizacja tych czynności daje właściwe metody teorii poznania: metodę oglądu i opisu fenomenologicznego oraz metodę analizy logiczno-językowej. (Po bliŜsze szczegóły odsyłamy do literatury.

Podobne prace

Do góry