Ocena brak

Mesjanistyczna koncepcja przyszłości Polski w Dziadach cz.III (ks.Piotr)

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Konrad swoją pychą, nieuzasadnionym poczuciem wyższości zraził do siebie Pana Boga. Stwórca nie zareagował na jego prośby, choć podyktowane były one szlachetnymi motywami. Obdarzył swoją łaską skromnego, niepozornego ks.Piotra, któremu odsłonił tajemnice przyszłości Polski i świata. Wizja ks.Piotra jest pełna niezrozumiałej symboliki. Polska przypomina w tej wizjii Chrystusa. Ks.Piotr widzi jadące na wschód kibitki, wypełnione młodziutkimi więźniami, uczniami i studentami. Wśród nich jest przyszły wyzwoliciel narodu o imieniu czterdzieści i cztery. Ta scena przypomina biblijną rzeź niewiniątek dokonaną na rozkaz Heroda. Herodem jest Rosja - najokrutniejszy z zaborców Polski. Następny obraz to ukrzyżowanie Polski, Chrystusa narodów. W uśmiercaniu państwa istotną role odgrywają jego sąsiedzi.

Prusy i Austria to żołdacy obecni przy ukrzyżowaniu Polski. W tej scenie wyrażone jest również oskarżenie pod adresem francuzów, którzy zawsze zachowywali się wobec Polski jak Piłat wobec Chrystusa. Następny obraz to zmartwychwstanie Polski - Chrystusa narodów. Symboliczna kolorystyka wskazuje na moralne odrodzenie się narodu. Biel szat zmartwychwstałej Polski taką właśnie ma wymowę. W geście zarzucenia tych szat na resztę świata należy odczytać wydźwignięcie Europy z upadku moralnego i danie jej prawdziwej wolności. W scenie tej została wyrażona idea mesjanizmu.

Mickiewicz chciał uświadomić Polakom konieczność cierpienia i ofiary jako jedynej drogi prowadzącej do odzyskania niepodległości. W tej scenie stworzył Mickiewicz również bliżejnieokreślony ideał męża opatrznościowego. Nazwał go czterdzieści i cztery. Dotąd wśród historyków literatury trwają spory o znaczenie tego symbolu. Symbol ten może oznaczać cały polski naród, może być również określeniem poezji Mickiewicza wzywającej do walki i wskrzeszającej ducha narodowego.

Podobne prace

Do góry