Ocena brak

Melisa lekarska

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wieloletnia roślina o wysokości 30-80 cm z rozgałęzionym kłączem. Prosto wzniesione lub podnoszące się łodygi są kanciaste i owłosione, a często silnie rozgałęzione. Jajowate liście na ogonkach grubo i regularnie piłkowano-karbowane, silnie pachną cytryną. Kwiaty białe, żółtawo-białe albo niebieskawe, po 3-6 jednostronnie w pachwinach liści; trójdzielna warga dolna z wielkim i szerokim odcinkiem środkowym, górna warga płasko sklepiona  

Siedlisko: Przeważnie uprawiana, dawniej częsta w ogródkach; dziko rosnąca lub zdziczała bywa spotykana w lasach i na polach.

Rozmieszczenie: Ojczyzną jest wschodnia część obszaru śródziemnomorskiego i Azja Mniejsza; zadomowiła się także w pozostałej części Europy Południowej i miejscami w Europie Środkowej; w Polsce hodowana w ogrodach i niekiedy dziczejąca. Ulubiona roślina na herbatki i przyprawy, należy do stałego zestawu ziół w ogródkach przydomowych. Zi-motrwała, tworzy mocno rozrośnięte pędy, z których przez całe lato można zbierać liście.

Okres kwitnienia: Od czerwca do sierpnia.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne z cytralem, cytronelalem, linalolem i gera-niolem; garbniki.

Zastosowanie i działanie: Środek uspokajający, wzmacniający nerwy i orzeźwiający, prze-ciwskurczowy, wiatropędny i przeciwwymio-tny, szczególnie podczas menstruacji i przy migrenie. Wódka melisowa (Spiritus meiissae) jest znanym środkiem przy nerwicowych nudnościach i zaburzeniach żołądkowych.

Przyrządzanie i stosowanie: Liście melisy, możliwie świeże (!), (Folia Meiissae): 2 LH jako napar; olejek melisowy (Oleum Meiissae aethericum): do wcierania albo 2 LH dodać do kąpieli. WLH: Melissa officinalis (świeże liście); spagyrik.

Termin zbioru: Od czerwca do sierpnia.

Podobne prace

Do góry