Ocena brak

Melatonina

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

Kolejnym hormonem, którego wyd7ielanic zmniejsza się z wiekiem, jest hormon szyszynki - melatonina. Melatonina jest hormonem wydzielanym zależnie od warunków świetlnych: światło hamuje, a ciemność nasila jej wydzielanie. Proces ten ma wyraźny rytm dobowy - małe wartości stężenia melatoniny w porze dnia i szczytowe nasilenie w nocy. Amplituda wahań dobowych melatoniny osiąga szczyt między 4 a 7 rokiem życia i zmniejsza się począwszy od okresu dojrzewania.

Osoby w ósmej dekadzie życia praktycznie nie mają nocnego zwiększenia wydzielania melatoniny. Na zmniejszenie wydzielania melatoniny u osób starszych, oprócz naturalnych procesów, istotny wpływ może mieć także częste stosowanie przez ludzi starszych niektórych leków, takich jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego, glikokortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdepresyjne. Wymienione leki mają zdolność hamowania wydzielania melatoniny.

Niedobór melatoniny może mieć istotny wpływ na proces starzenia, gdyż jest ona silnym przeciwutleniaczem i wymiataczem wolnych rodników, synchronizuje rytmy dobowe, ma korzystny wpływ na sen, pobudza układ odpornościowy. Istnieje uzasadnienie stosowania melatoniny u osób w starszym wieku cierpiących na typowe dla tego okresu życia zaburzenia snu. Melatoninę podaje się doustnie, najczęściej w dawce 3 mg, zawsze w godzinach wieczornych, na godzinę przed położeniem się do łóżka. Melatonina ułatwia zasypianie, zmniejsza liczbę przebudzeń nocnych, ułatwia ponowne zasypianie po nocnych przebudzeniach i poprawia jakość snu. W zaburzeniach snu uzyskanie rezultatu leczniczego wymaga dłuższego stosowania melatoniny, gdyż poza bezpośrednim (zresztą w stosowanej dawce dość słabym) działaniem nasennym działa ona przez synchronizację rytmów biologicznych. Kwestia, czy leczenie melatoniną wywiera także korzystne działanie na inne oprócz zaburzeń snu procesy związane ze starzeniem, wymaga dalszych badań. W chwili obecnej wskazaniem do stosowania melatoniny u osób starszych są zaburzenia snu.

Niezależnie od objawowego działania melatoniny u osób w starszym wieku cierpiących na typowe dla tego wieku zaburzenia snu (sen przerywany, przedwczesne budzenie się) z dużym prawdopodobieństwem można spodziewać się niedoboru tego hormonu. Melatonina jest substancją pozbawioną ostrej toksyczności, nie powoduje także poważniejszych działań ubocznych przy kilkumiesięcznym stosowaniu. Sporadycznie obserwowano występowanie bólów brzucha i koszmarów nocnych. Jako przeciwwskazania do stosowania melatoniny wymienia się ciążę i okres karmienia piersią, wiek dziecięcy (co nie odnosi się do rozważanego tutaj stosowania tego leku u osób w starszym wieku) oraz nowotwory układu chłonnego. Ostrożność zalecana jest też u osób z chorobami autoimmunologicznymi, alergicznymi oraz u chorych psychicznie i chorych z niewydolnością wątroby.

 

Do góry