Ocena brak

MEDIA W IZRAELU - STRUKTURA MEDIÓW

Autor /KolesHaHa Dodano /08.08.2013

Na początku lat 90. rynek medialny w Izraelu powoli ustabilizowywał się. Dziś cały rynek dzieli się na 3 główne ośrodki (dane z 1996 roku). Telewizję publiczną, kablową i satelitarną.

Telewizja publiczna należy do IBA (Israel Broadcast Authority-odpowiednik naszej KRRiT) i jest to program ITV (Israel Television). Regulowana jest przez gabinet premiera, bowiem stamtąd płyną główne dotacje. Jednakże funkcjonuje ona ponad wszelkimi podziałami politycznymi. W swojej ofercie programowej posiada zarówno produkcje własne, jak i importowane.

Drugi sektor to telewizja satelitarna. Dzieli się ona na publiczną i komercyjną.. W ramach publicznej funkcjonuje Izraelska Telewizja Edukacyjna(IETV). Jej działalność regulowana jest przez ministerstwo edukacji. Dochody pochodzą z różnych źródeł. Część pochodzi właśnie z gabinetu ministra, ponadto dotacje z organizacji pozarządowych reklam, jak również od komercyjnej stacji STVRA. IETV emituje tylko programy zagraniczne, bowiem nie posiada własnych produkcji. Drugi reprezentant mediów satelitarnych to komercyjna stacja Second Chanel należąca do koncernu Second TV and radio Authority (STVRA). Działa on na mocy rozporządzenia ministerstwa komunikacji i przed nim odpowiada. Posiada on bogatą ofertę programową, na którą składają się produkcje własne jak i importowane. Również ośrodki lokalne tworzą wszelkie programy. Jedynym źródłem utrzymania Second Chanel jest reklama, dlatego to oni najmocniej walczą o widza, a tym samym o reklamodawców.

Trzecim filarem izraelskich mediów jest telewizja kablowa CATV (Cable TV). Posiada ona pięć ośrodków regionalnych. Podobnie jak w przypadku SVRA regulowana jest przez Ministerstwo Komunikacji. Głównym utrzymaniem CATV są wpływy za abonamenty. W Izraelu istnieje tylko jeden nadawca kablowy. Z tego względu nie ma tu żadnej konkurencji o wpływy abonamentowe, bowiem wszystko wciąga CATV.

Dziś w Izraelu dostępnych jest ponad 40 kanałów telewizyjnych. Sektor prywatny połączył się z sektorem publicznym we wspólnych przedsięwzięciach. Nowy rynek jest opanowany przez trzy różne wzory, które pochodzą z dochodowych źródeł. Do pewnego stopnia występuje rywalizacja pomiędzy tymi trzema sektorami.

W przeciwieństwie do poukładanej telewizji izraelskie radio jest w chaosie. Istnieją mnóstwo pirackich nadawców, z którymi mało skutecznie walczą władze. Ogólnie, podobnie jak w przypadku telewizji można podzielić je na główne sektory. I tak mamy radio publiczne, komercyjne i nieautoryzowane radia komercyjne i narodowe. Nadawcy publiczni to VOI (Voice of Israel) oraz Army Radio.

VOI tak jak telewizja należy do IBA, której działalność reguluje biuro premiera. Programy robione są przez sama stację. ródła utrzymania radia publicznego spadają na rząd. Wpływy są też z reklam, a talże ze sprzedażyy tzw. "car radio license fee", czyli nic innego jak licencja na słuchanie radia w samochodzie. Drugie publiczne radio to Army Radio, którego działalność reguluje Ministerstwo Obrony, które równocześnie sponsoruje jego funkcjonowanie. Co prawda jest to radiostacja wojskowa jednak oferta programowa skierowana jest nie tylko dla wojska, ale także dla cywili.

Sektor prywatny reprezentuje STVRA. Posiada ona 11 lokalnych ośrodków nadawczych Całość kontroluje Ministerstwo Komunikacji. Podobnie jak Second Chanel stacja utrzymuje się wyłącznie z reklam.

Dwa kolejne sektory są specyficzne. Otóż programy nadawane są ze statków, często spoza terenów Izraela. Należy do tej grupy prawicowa stacja Chanel 7. Kontrolowana jest ona przez Ministerstwo Komunikacji oraz izraelską policję. Drugi twór to także sieć radiowców sponsorowanych albo tak jak Chanel 7 czyli organizacje pozarządowe, albo przez pojedyncze osoby. Wśród tych pirackich nadawców również są dwie tendencje. Stacja albo nastawiona jest typowo komercyjnie : rozrywka, muzyka, wiadomości, reklama. Są to głównie nadawcy lokalni. Druga grupa to stacje na które wpływ mają różne organizacje serwujące słuchaczom dużą dawkę materiałów politycznych i ideologicznych. Istnieje bardzo duża konkurencja pomiędzy owymi trzema filarami głównymi a stacjami pirackimi. Jest to nie tylko walka o słuchaczy lecz także o reklamodawców, którzy reklamują swoje produkty również u "piratów".

Państwo ciągle próbuje zwalczyć lub co najmniej ograniczyć nielegalne źródła nadawcze. Pracuje nad tym Ministerstwo Komunikacji wraz z policją. Jednak poważnym utrudnieniem jest to, że duża część pirackich nadawców, zwłaszcza tych wrogich systemowi, nadaje z prywatnych statków znajdujących się na wodach międzynarodowych. W tej sytuacji państwo jest bezradne.

Podobne prace

Do góry