Ocena brak

MEDIA W IZRAELU - ŚRODOWISKO MEDIÓW IZRAELSKICH

Autor /KolesHaHa Dodano /08.08.2013

Środowisko mediów izraelskich funkcjonuje pomiędzy otwartością a zamknięciem. Wynika to z sił geopolitycznych, socjoekonomicznych, ideologicznych i kulturowych. Jest to wynikiem wyjątkowej i niełatwej przeszłości historycznej. Owo zamknięcie wynika tego, że rynek medialny jest mały wyizolowany i nastawiony do wewnątrz, a nie na zewnątrz. Ów ośrodek medialny jest dodatkowo odizolowany od przepływu mediów w regionie.

Trwający proces pokojowy być może zniesie bariery pomiędzy Izraelem a państwami sąsiednimi. Obecnie Izrael jest bowiem traktowany jako wysepka wewnątrz państw Bliskiego Wschodu. Dodatkowo głównymi partnerami są Stany Zjednoczone oraz Unia Europejska, co nie bardzo podoba się sąsiadom. Zorientowany na zachodnioeuropejski oraz amerykański rynek mediów Izraela jest wysoce peryferyjny jeśli chodzi o język, kulturę. Ponadto warunki geograficzne powodują, że istnieją surowe limity na dystrybuowanie ponad granicznych mediów.

Poczucie ciągłego zagrożenia fizycznego i izolacji wśród Izraelczyków, wywołało aktywne i świadome reakcje kultywowania samoświadomości poprzez publiczną kulturę środków masowego przekazu. Izrael wprowadził duże scentralizowanie i upolitycznienie mediów, co spowodowało jego niedostępność. W tym samym czasie fundamentalne cechy izraelskiej ekonomii i kultury zmierzały w odmiennym kierunku. Populacja Izraela, choć mała, reprezentuje kalejdoskop różnych języków, tradycji etnicznych i orientacji kulturalnych.

Jako społeczność imigrantów, duża część Izraelczyków ma wrażliwość, która łączy je z innymi językami i kulturami. Jest to ponadto państwo jedno z najbardziej uprzemysłowionych. Rosły zatem dążenia do dostępu do międzynarodowego rynku mediów oraz wymiany informacji z różnorodnymi rynkami światowymi. Ta wymiana, choć się rozpoczęła, była nierównomierna. Ze względu na mały rynek mediów, barierę językową, izolację w regionie i specyficzną kulturę, Izrael jest raczej konsumentem i odbiorcą prądów i nurtów w międzynarodowych mediach, niż ich współtwórcą.

W 1971 roku 55% programów telewizyjnych stanowiły te importowane. Jest to znacznie więcej niż w państwach Europy Zachodniej. W 1994 roku aż 66% programów nadawanych przez komercyjną stację Second Channel była importowana, podczas gdy w telewizji publicznej ITV (Israel Television) stanowiły one zaledwie 24%. Tylko niewielka część produkowanych przez Izrael programów telewizyjnych i filmów została sprzedana. Wyjątkiem są opery mydlane.

Innym polem eksportu medialnego jest przekazywanie i umacnianie pozycji Izraela jako centralnego miejsca dla rozproszonej po całym świecie społeczności żydowskiej. Dlatego jednym ze sztandarowych celów, od założenia, obok transmisji do społeczności arabskiej w państwach sąsiadujących były i są transmisje sponsorowane przez rząd dla społeczności żyjącej w Diasporach zwłaszcza w państwach byłego ZSRR.

Podobne prace

Do góry