Ocena brak

MEDIA W IZRAELU - POLITYKA I MEDIA

Autor /KolesHaHa Dodano /08.08.2013

Istniejąca polityka medialna była ciągle nawoływana do ulepszenia i rozszerzenia usług medialnych, i przełamania istniejących barier prawnych. Taki stan rzeczy powodowany był przez zmiany w polityce ekonomicznej. Od początku utworzenia Izraela w 1948 do 1965 roku tamtejsza ekonomia charakteryzowała się jednym z najwyższych temp rozwoju gospodarki i populacji.

Rząd, który dokonywał centralnego planowania gospodarką oraz prowadził zamkniętą kontrolę ekonomiczną sprawował też władzę nad mediami. Z powodu prawnych barier izraelskie media ograniczały się do dwóch kontrolowanych przez rząd radiostacji. "Głosu Izraela" (Voice of Israel-VOI), oraz popularnej radiostacji wojskowej. Sztuczne ograniczenia praw nadawczych mediów miały swoje ekonomiczne uzasadnienia.

Zmniejszając lokalny rynek i ograniczając go do własności publicznej rząd miał wspierać rodzimą gospodarkę. Nie podobało się to społeczeństwu, które dążyło do solidarności i zjednoczenia w małym imigranckim społeczeństwie. Ponadto rozwijająca się prasa wychodziła naprzeciw owym potrzebom poprzez swoją różnorodność. Trafiała tym w potrzeby i zainteresowania ludności. Dodatkowo w Izraelu występuje jeden z największych wskaźników publikacji książek zarówno oryginałów jak i tłumaczeń. Wzmagało to zapotrzebowania na kulturę konsumpcji.

Odświeżenie ekonomiczne, które nastąpiło po wojnie arabsko-izraelskiej spowodowało wiele zmian w strukturze medialnej. Telewizja w Izraelu doczekała się swojego debiutu w 1968 roku. Była to telewizja publiczna ITV (Israel TV). Została ufundowana przez sektor nierentowny. Kontrola nad telewizją szybko została przeniesiona na ręce IBA (IsraelBroadcast Authority).

Telewizja nadawała na mocy ustawy z 1965 roku. Izraelscy odbiorcy szybko odpowiedzieli na ofertę telewizyjną, wyraźnie zwiększając konsumpcję mediów. Przez 1970 rok dorośli spędzali średnio 54 minuty oglądając telewizję. Początkowo pojawiały się tam głownie wiadomości oraz programy zarówno rodzimej produkcji jak i importowane z USA i Europy Zachodniej. Emitowane były też programy w języku arabskim, które rzekomo skierowane były do izraelskich Arabów, lecz w rzeczywistości przeznaczone dla Jordańczyków oraz Egipcjan z Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy, które stały się terytoriami Izraela w wyniku wojny.

Podobne prace

Do góry