Ocena brak

Mechanika oddychania

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Istota oddychania polega na usuwaniu z płuc części powietrza zużytego i zastępowaniu go przez powietrze świeże. Podczas spokojnego oddychania ilość ta wynosi przeciętnie pół litra na jeden oddech, a liczba oddechów 16—20 na minutę. Przy większym wysiłku cielesnym lub wpływach psychicznych wzrasta głębokość oddechów lub ich częstość. Jeżeli i to nie wystarcza do zaspokojenia męczącego głodu powietrza, mówimy wtedy o duszności (dyspnoe). Zwykle wystarcza niewielkie przewietrzanie płuc do zachowania potrzebnej do życia ilości tlenu we krwi. Każdy oddech odbywa się wskutek działania mięśni i w czasie spokojnego oddychania poszczególny oddech wymaga minimalnej pracy mięśni Inaczej jednak jest podczas wzmożonego oddychania, które stawia duże wymagania narządom ruchu, ponieważ zużycie tlenu wskutek wybitnych ruchów ciała może nieraz wzrastać 8—10-krotnie albo i więcej. Dlatego też należy odróżniać poszczególne kombinacje mięśni oddechowych w zależności od typu oddechu.

Omawiając ruchomość klatki piersiowej stwierdziliśmy dwie zasadnicze fazy oddychania: wdech, wywołany powiększeniem się objętości klatki piersiowej, i wydech, który następuje wskutek jej zmniejszania się. Najskuteczniejszą kombinację ruchów wdechowych stanowią: czynne napięcie przepony z równoczesnym rozluźnieniem powłok brzucha, czynne uniesienie żeber i prostowanie kręgosłupa. Podnoszenie się żeber wywołuje, jak wiemy, poszerzenie i pogłębienie klatki piersiowej, skurcz zaś przepony powroduje na ogół zwiększenie jej wymiaru długościowego. Poza tym klatka piersiowa wydłuża się przez prostowanie kręgosłupa w odcinku piersiowym; podczas silnego wdechu człowiek jednocześnie staje się wyższy o parę milimetrów'. Powiększenie więc klatki piersiowej następuje we wszystkich trzech kierunkach. Najskuteczniejszy wydech następuje przez czynne napięcie mięśni brzucha z równoczesnym rozluźnieniem się przepony, przez czynne opuszczenie się żeber i silniejsze zgięcie kręgosłupa. W silnym wdechu i wydechu mogą brać udział wszystkie mięśnie, które przyczepiają się do żeber i kręgów, lub też tworzą powłoki brzuszne. Niewiele mięśni nie pomaga przy oddychaniu. Ruchy oddechowe należą bowiem potencjalnie do najbardziej uniwersalnych ruchów ciała.

Typy oddechowe. Odróżniamy dwa typy oddechowe: typ oddechowy żebrowy albo piersiowy, w czasie którego poruszają się żebra, i typ oddechowy brzuszny albo przeponowy, który odbywa się bez bezpośredniego udziału żeber.

Podobne prace

Do góry