Ocena brak

Maślak sitarz

Autor /Magnus Dodano /07.02.2012

 

Wygląd: kapelusz o średnicy 3-10 cm, za miodu poduchowato wypukły z lekko podgiętym brzegiem, później bardziej rozpostarty, nieregularnie spłaszczony i przygnieciony, płowo-żóltobrunatny, koloru skóry lub czerwonawy. Wilgotna skórka kapelusza jest bardzo lepka, lecz szybko wysycha; jest naga, gładka lub nierówna od śluzu zasychającego w drobne zmarszczki.

Rurki bladoszarożółtawe, później oliwkowoźółte lub oliwkowobrązowe, szeroko przyrośnięte lub zbiegające i z trudem dające się oddzielić od miąższu kapelusza. Porytego samego koloru co rurki lub nieco brudniejsze, szerokie i o nieregularnej strukturze, przeważnie ząbkowato wyciągnięte.  

Trzon wysokości 3-6 cm, grubości 0,5-1 cm, przeważnie mięsisty, za młodu nieco wybrzuszony, niekiedy zgięty; powierzchnia w kolorze podobnym do kapelusza, lecz często bledszym, na wierzchołku prawie zawsze w odcieniu szafranowym, a od dołu z wrośniętymi, brunatnawymi, podłużnymi włóknami.

Miąższ bladożółty lub brunatnawy, przy wysychaniu zabarwia się na różowoczerwonawo. Pachnie przyjemnie owocowo, w smaku kwaskowy.

Wysyp zarodników: bladooliwkowobrunatny.

Występowanie: pospolity w Europie, znajdowany od morza po góry, woli lasy iglaste na glebach ubogich, piaszczystych, silnie zakwaszonych. Rośnie pod sosnami od sierpnia do października.

Możliwość popełnienia pomyłki: niedoświad-czeni zbieracze grzybów mogą go pomylić z maślakiem pstrym (5. variegatus), którego kapelusz pokryty jest szorstkimi, filcowatymi łuseczkami i ma bardzo wąskie pory.

Zastosowanie: maślak sitarz jest jadalny.

Uwagi ogólne: na tym samym stanowisku można przeważnie spotkać również klejówkę różową {Gomphidus roseus).

Oba gatunki mają te same wymagania pod względem gleby i drzew towarzyszących: być może istnieją stosunki zależności między oboma gatunkami grzybów. Bovinus znaczy „krowi".

Podobne prace

Do góry