Ocena brak

Maślak limbowy

Autor /Magnus Dodano /07.02.2012

 

Wygląd: kapelusz o średnicy 3-15 cm, za młodu półkulisty, później poduchowato wypukły i tylko z garbkiem. Jego powierzchnia ochro-wopomarańczowobrunatnawa, czasami bardziej żółta, przerośnięta jest brunatnymi włóknami. W czasie wilgotnej pogody jest on lepki, lecz szybko wysycha i widać wrośnięte, włókniste punkciki.  

Rurki pomarańczowobrunatna-we, później oliwkowoochrowe, na starość znowu rozjaśniają na brudnożółto. Pory takiego samego koloru jak rurki lub ciemniejsze, stosunkowo małe i okrągławe. Za młodu wydzielają mlecznobiałą ciecz, która zasycha na brązowo.

Trzon wysokości 4-10 (12) cm, grubości 1-2,5 cm, przeważnie dość gruby u podstawy i zwężający się ku wierzchołkowi, pełny, rzadziej zatkany lub pusty. Na jego brudnooch-rowej lub brudnopomarańczowej powierzchni znajdują się gęsto rozłożone gruczołki wydzielające mleczną ciecz, która wysychając przybiera czarny kolor.

Miąższ również pomarańczowego koloru, ponad rurkami i u wierzchołka trzonu bardziej żółtawy, twardy w trzonie i miękki w kapeluszu, ma lekko owoco-womigdałowy zapach i nieco kwaskowy smak.

Wysyp zarodników: brunatnooliwkowy.

Występowanie: towarzyszy limbom - drzewom strefy alpejskiej i dlatego występuje tylko w Alpach Centralnych, w części Syberii, Karpatach i Tatrach. Owocniki można spotkać od lata do jesieni.

Możliwość popełnienia pomyłki: blisko spokrewniony jest maślak łagodny (S. placidus) rosnący zarówno pod sosną wejmutką, jak i pod limbą: jest on jednak mniej lub bardziej białawy. Opis i ilustracja na str. 226 i 227.

Zastosowanie: maślak limbowy jest jadalny; tam, gdzie jest rzadki, należy go chronić.

Uwagi ogólne: plorans znaczy „płaczący" (z powodu kroplistych łez).

Podobne prace

Do góry