Ocena brak

Marzana barwierska

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Bylina o czerwonawym kłączu podziemnym, Łodydze szorstkiej, czterokanciastej, podnoszącej się, liściach sztywnych, lancetowatych, zgrupowanych w okółki. Drobne, żółtawe kwiaty są zebrane w baldachogrona osadzone w kątach liści. Owocem jest czarny pestkowiec. Gatunek ten, pochodzący z rejonów śródziemnomorskich, był dawniej uprawiany polowo jako roślina przemysłowa (dostarczająca barwnika) i lecznicza (leki przeciw żółtaczce i dnie).

W celach leczniczych zbiera się kłącza i korzenie (Radix Rubiae tinctoriae) roślin 2-3-letnich. Po starannym umyciu i uwolnieniu od zielonych części korzenie suszy się na słońcu lub w suszarni w temperaturze do 40°C. Suche korzenie zachowują czerwonawą barwę. Zawierają glikozydy antracenowe i inne oraz kwas ruberytrynowy, który rozkłada się na primwerozę, alizarynę i inne substancje. Marzanę stosuje się w przypadku chorób nerek i pęcherza jako środek dezynfekujący i rozkurczowy. Jej zdolność do rozpuszczania kamieni w nerkach i drogach moczowych jest bezsporna. Sporządza się odwar z 1 łyżeczki do kawy surowca na filiżankę wody i pije 3 razy dziennie. Dawka dzienna sproszkowanych korzeni przyjmowanych 3 razy dziennie wynosi 10 g. Odwar i proszek działają przeciwbólowo.

Barwniki marzany barwią mocz, śluz, pot i mleko na różowo. Czerwony barwnik, alizaryna, był niegdyś używany do produkcji farb i atramentów.

Okres kwitnienia:

VI-VIII

Zbiór korzeni:

IX-X

Podobne prace

Do góry