Ocena brak

Martwica niedokrwienna mięśnia sercowego

Autor /Irmina674 Dodano /22.08.2013

Martwica mięśnia sercowego zwana zawałem powstaje w następstwie jego niedokrwienia, które jest spowodowane ostrą okluzją tętnicy wieńcowej unaczyniającej określony obszar tkanki mięśniowej. Do zamknięcia tętnicy wieńcowej nasierdziowej dochodzi w wyniku otwarcia się blaszki miażdżycowej z następowym wykrzepianiem w jej obszarze. Cechą histologiczną zawału mięśnia sercowego zwanego zawałem białym jest martwica skrzepowa. Nieodwracalne zmiany martwicze kardiomiocytów pojawiają się już po 20 minutach zatrzymania perfuzji naczyniowej. Zmiany cechują się utratą prążkowania oraz pojawieniem się tzw. węzłów skurczu.

Jądra komórek stają się piknotyczne, słabo widoczne. W wyniku zmian martwiczych dochodzi do rozwinięcia się reakcji zapalnej, widocznej szczególnie w obszarze granicznym a następnie wytworzenia blizny zawałowej. W aspekcie klinicznym zawał mięśnia sercowego można rozpoznać u chorego, u którego potwierdzono wzrost i/lub spadek podwyższonego stężenia biomarkerów (przede wszystkim troponiny) gdzie co najmniej jeden pomiar powinien przekraczać wartość 99 percentyla górnej granicy normy oraz obecność co najmniej jednego z niżej wymienionych składników niedokrwienia mięśnia sercowego:

  • objawy niedokrwienia,

  • zmiany w EKG typowe dla nowo powstałego niedokrwienia (nowe zmiany odcinka ST-T lub nowo powstały blok lewej odnogi pęczka Hisa w EKG,

  • nowe, patologiczne załamki Q w EKG,

  • wykładniki świeżej martwicy mięśnia sercowego lub nowe odcinkowe zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego.

Podobne prace

Do góry