Ocena brak

MARSYLIANKA, franc. hymn narodowy

Autor /AlbertynaII Dodano /13.06.2013

24 IV 1792 podczas patriotycznej uroczystości z okazji wypowiedzenia wojny Austrii mer Strasburga, Philippe Dietrich, wezwał młodego kpt. inżynierów Claude-Josepha Rouget de Lisle’a do skomponowania pieśni dla ochotników wyruszających w pole.

Ten, powróciwszy na kwaterę, ułożył tekst, którego inspiracjąbył rozlepiony na ulicach plakat z wezwaniem:„Do broni, obywatele, sztandar wojny został już rozpostarty”. 25 IV wieczorem, podczas bankietu na ratuszu mera Dietricha, Rouget de Lisie po raz pierwszy odśpiewał tę pieśń, nazywaną początkowo Pieśnią wojenną Armii Renu.

Bardzo szybko przyjęła się ona w wielu regionach Francji. Jej tekst ogłosiła prasa w Marsylii, wyruszającym stamtąd oddziałom ochotników na front rozdano nuty i słowa. Maszerując ku Paryżowi, śpiewali ten utwór, a kiedy dotarli do stolicy, pieśń nazywano już Marsylianką. Zyskała od razu wielką popularność i według niem. poety Klopstocka, „warta była całej rewolucyjnej armii”.

Po upadku jakobinów Marsylianka była zakazana. Śpiewali jąjednak żoł. Bonapartego podczas pierwszej kampanii wł. Za konsulatu i cesarstwa znowu znalazła się w niełasce. Napoleon przypomniał ją sobie podczas Stu Dni. Zakazana za Restauracji, jako „buntownicza pieśń królobójców”, nie była oficjalnie śpiewana także w czasach monarchii lipcowej, z wyjątkiem pogrzebu Rouget de Lisle’a w 1836. Marsylianka stała się pieśnią uczestników Wiosny Ludów i wielu ruchów wolnościowych XIX w.

We Francji śpiewali ją komunardzi, a w 1887 powróciła do łask i stała się hymnem narodowym. Autor Marsylianki, z przekonania rojalista, omal nie zginął na szafocie. Zgilotynowany został natomiast mer Dietrich.

Podobne prace

Do góry