Ocena brak

Markaczka

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała ok. 48 cm. Kaczor w szacie godowej jednolicie czarny z charakterystyczną plamą na dziobie i naroślą. Upierzenie spoczynkowe kaczora i upierzenie samicy ciemnobrązowe z jaśniejszymi bokami głowy i szyi. Skrzydła są jednolicie ciemne, W czasie pływania markaczka trzyma dziób często lekko uniesiony i czasami ustawia pionowo ogon. Lot z silnym szumem skrzydeł. Raki lecą zwykle w długich, ukośnych rzędach 2-10 m nad wodą, przy czym cały rząd wznosi się łagodnie łukiem w górę i opada w dół, jakby brał niewidoczne przeszkody. Bardzo towarzyskie, ale tylko w stosunku do ptaków swojego gatunku. Raki z jednej grupy razem nurkują i razem się wynurzają. Zawołanie tokowe można usłyszeć od września: brzmi fletowo jak „diit".

Środowisko: Markaczki trzymają się zawsze na morzu z dala od strefy przyboju, zwykle w odległości 1-6 km od brzegu; stada tych ptaków można zobaczyć z lądu jedynie przez lornetkę i to z jakiegoś wzniesienia. Poza okresem lęgowym nigdy nie wychodzą na ląd. Markaczki często dostają się w rozlane na morzu plamy oleju; później morze wyrzuca na brzeg nasiąknięte oliwą, martwe lub chore ptaki, Markaczki są ptakami lęgowymi północnej Eurazji; w tym stuleciu opuściły dużą część Finlandii, ale gnieżdżą się jeszcze miejscami na Wyspach Brytyjskich i często na Islandii wokół jeziora Myvatn. Ich stada zimują na zachodnim Bałtyku (u naszych wybrzeży także są zimą widywane), Morzu Północnym i u zachodnich wybrzeży Europy.

Lęgi: Gniazda zakładają w początkach czerwca pod gęstymi krzewami nad jeziorami i wolno płynącymi rzekami w tundrze i na msza-rach w tajdze.

Pożywienie: Głównie małże i ślimaki.

Podobne prace

Do góry