Ocena brak

Marinus i Hadrian III

Autor /Oktawia Dodano /19.04.2013

Bezpośrednim następcą Jana VIII został Marinus I (882-884). Jako diakon brał udział w legacji do Bizancjumna sobór powszechny, zawsze żywił niechęć do Focjusza i był przeciwny (877) uznaniu go zaprawowitego patriarchę. Po powrocie z soboru otrzymał biskupstwo w Cerę. skąd przeniósł się na stolicęrzymską.

Wybór biskupa z Cerę na biskupa Rzymu był nowością, uważaną wówczas za sprzeczną z kanonami,które wzbraniały przechodzić z jednego biskupstwa na drugie. Nowość ta była znakiem rozkładudawnego porządku. Marinus rozpoczął pontyfikat od odwołania wszystkich budzących opozycję zarządzeńswego poprzednika, udzielił amnestii skazanym, z wygnania powrócił biskup Formozus.

Choć niechętnie nastawiony do Focjusza, papież nie zerwał z nim jedności, nie można więc mówić o drugiej schizmie focjańskiej. Upadek patriarchy nastąpił dopiero w 886 roku z przyczyn politycznych w Konstantynopolu,gdy nowy cesarz Leon VI ustanowił patriarchą swego brata Stefana (886-893) a Focjuszazesłał do klasztoru w Armenii (zm. 6.02.893). Marinus zmarł 15 maja 884 roku w Rzymie.

Krótki był pontyfikat jego następcy, Hadriana III (884-885) i nie znana jest bliżej jego działalność. Późniejszekroniki podają, że miał ogłosić dekret, znoszący wpływ cesarza na wybór papieża, ale relacja tanie wydaje się być wiarygodną. W Kościele czczony jest jako święty, jego kult zatwierdził papież LeonXIII w XIX wieku.

Dwa lata po Hadrianie III zmarł cesarz Karol III. Jego abdykację i śmierć uważa się za koniec epoki Karolingów.Walki o koronę cesarską stały się jedną z istotnych przyczyn kryzysu papiestwa.

Podobne prace

Do góry