Ocena brak

Marginalność społeczna

Autor /Cintia Dodano /10.04.2011

 

Marginalność jest związana ze spadkiem znaczenia danej grupy w społeczeństwie m.in. z powodu zmniejszenia się jej liczebności, osłabienia jej funkcji i pozycji w hierarchii społecznej, reprezentowania skrajnych poglądów, podejmowania zachowań nieakceptowanych przez większość. Dotyczy często nielicznej, mało znaczącej grupy społecznej, nisko cenionej w społeczeństwie ze względu na nieprzestrzeganie ogólnie przyjętych norm i zasad współżycia i zachowania sprzeczne z normami i wartościami moralnymi, kulturowymi, prawnymi (zachowania te często maja charakter patologii społecznej)

Kontrkultura pojęcie T.Roszaka – spontaniczny ruch kulturowy o niejednorodnej genezie na który składają się:

  • nieformalne grupy rówieśnicze młodych ludzi odrzucających wartości, wzory, normy powszechnie uznane w dominującej kulturze Zachodu oraz wprowadzających na ich miejsce własne, opozycyjne w stosunku do oficjalnego porządku społecznego, style życia, wartości i cele. Główna idea to przeciwstawienie materialnym zdobyczom cywilizacji Zachodu, wartości związanych z rozwojem duchowym i postawą „być”, a nie mieć. Charakterystyczną cechą kontrkultury były publiczne wystąpienia stwarzające możliwość silnej ekspresji postaw.

Kultura ubóstwa – z lat 60-tych XX wieku, to adaptacyjna subkultura i styl życia charakterystyczny dla biedoty, ludzi żyjących poniżej minimum socjalnego, egzystujących na przedmieściach wielkich miast i w zacofanych regionach wiejskich. Kultura ubóstwa jest podobna we wszystkich miejscach w których występuje, a o jej odrębności decydują specyficzne stosunki społeczne. Kultura ubóstwa to także system przystosowania do szczególnie trudnych warunków życia. Postawę jednostki ukształtowanej przez kultury ubóstwa cechują:

Podobne prace

Do góry