Ocena brak

Marchewnik anyżowy

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwała, miękko owłosiona bylina, o wysokości 1-- 2 m i aromatycznym zapachu anyżu. Korzeń gruby, brunatny, sękaty i wielogłowy. Łodyga prosto wzniesiona, wewnątrz pusta, obła, ku górze rozgałęziona, gałęzie często stojące w okółkach, nagie albo - zwłaszcza na węzłach - kosmato owłosione. Liście duże, miękkie, za młodu szarotilcowato kosmate, w zarysie trójkątne, 2-4-krotnie pierzaste z jajowato-lance-towatymi, głęboko ząbkowanymi odcinkami; dolne liście na ogonkach, górne siedzące na wyraźnych pochwach liściowych, mniejsze i słabiej podzielone.

Baldachy są płaskie, 4-20-promieniowe, pokrywy brak; 5-7 orzęsionych listków pokrywki. Szczytowe baldachy mają zwykle kwiaty obupłciowe i męskie, później rozkwitające baldachy boczne - przeważnie tylko męskie. Szypułki kwiatów obupłcio-wych są gęsto krótko owłosione, kwiatów męskich - nagie. Rąbek kielicha niewyraźny, płatki korony białe, na zewnętrznym brzegu kwiatostanu nieco większe, promieniste; zalążnia dolna. Owoc stoi na wyprostowanych, przyciśniętych do siebie trzoneczkach; jest on ciemnobrunatny i błyszczący, 15-25 mm długości, jajowato-podłużny w kształcie dzioba, z wyraźnymi żebrami szczeciniasto owłosionymi.

Siedlisko: Alpejskie łąki leśne, poza tym zdziczały z upraw, na wysypiskach, przy płotach chętnie na glebach o podłożu wapiennym.

Rozmieszczenie: Alpy, Pireneje, Apeniny i zachodnia część Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce w Sudetach i na przedgórzu; zdziczały z upraw i całkowicie zadomowiony.  

Okres kwitnienia: Od maja do lipca.

Zastosowanie: Z powodu przyjemnego zapachu i anyżowego smaku młode liście są cenione jako jarzyna i przyprawa. Liście, owoce i korzenie stosowano dawniej w lecznictwie weterynaryjnym i w medycynie ludowej. Dlatego roślina ta była uprawiana w ogrodach.

Podobne prace

Do góry