Ocena brak

MANN Klaus (1906 - 1949)

Autor /Wincenta Dodano /21.11.2012

Pogrążony intelektualista

Był najstarszym synem Tomasza Manna i - podobnie jak ojciec - pisarzem. Jako
czternastolatek notował w swoim dzienniczku: "Muszę, muszę, muszę być sławny". I
w drodze do sławy pisał bardzo dużo. Gdy w 1935 roku, w wieku dwudziestu
dziewięciu lat, przystępował do pracy nad swą najsłynniejszą powieścią Mefisto, miał
już na koncie jedenaście powieści, cztery dramaty i niezliczoną liczbę artykułów i
esejów. Prowadził przy tym hulaszczy tryb życia, był wyuzdanym erotomanem,
dandysem, narkomanem podejmującym bezskutecznie kolejne kuracje odwykowe.
Ale też jako pierwszy z rodziny Mannów miał odwagę głośno i otwarcie
zaprotestować przeciw faszyzmowi. Za to właśnie w 1933 roku został pozbawiony
niemieckiego obywatelstwa. Stał się także pełnym poświęcenia żołnierzem,
walczącym w Afryce Północnej i we Włoszech.

Życie odebrał sobie 21 maja 1949 roku w małym pensjonacie w Cannes. To była
druga samobójcza próba; pierwszą podjął rok wcześniej. Marek Wydmuch w
biograficznej książce poświęconej Tomaszowi Mannowi tak pisał o śmierci Klausa:
"Ten czterdzłestoparoletni pisarz, człowiek o bogatej i niezwykle ciekawej
indywidualności, pochłonięty od 1933 roku działalnością antyfaszystowską, targnął
się na swe życie w przypływie depresji wywołanej oceną sytuacji politycznej w
Europie, wcielając w ten sposób w czyn postulat, jaki prawie bezpośrednio przedtem
sformułował w eseju Choroba ducha europejskiego. Twierdził, że konieczna będzie
być może fala demonstracyjnych samobójstw w środowisku intelektualnym, aby
rządy w Europie zrozumiały, iż w atmosferze zimnej wojny wszelki duch skazany jest
na zagładę".

Tomasz Mann w rok po śmierci syna tak go wspominał: "Przekonany jestem, iż
należał do najzdolniejszych ze swego pokolenia, może nawet był najbardziej zdolny...
Lecz nieustannie narastające, cierpiętnicze, dobrą wolę jego pokonujące a
rozczarowaniami podsycane pragnienie unicestwienia siebie mieszało się w nim z
ogólną rozpaczą, w jakiej pogrążeni są współcześni intelektualiści".

Podobne prace

Do góry