Ocena brak

Małżeństwo i rodzina w planach Stwórcy - W przekazie kapłańskim

Autor /Gienek88 Dodano /22.04.2011

a) prokreacja (Rdz l ,28a): W tej późniejszej tradycji zostało to wyrażone wprost:

rozradzajcie się i rozmnażajcie się”. To synonimiczne polecenie, odnośnie do

początków” rodzaju ludzkiego, ma swe podłoże w ówczesnym środowisku, w którym zresztą istniało przekonanie o licznym potomstwie, jako o Bożym błogosławieństwie

(por. Rdz 17,16; 22,17; Pwt 7,14; Ps 127,3; 128,2-4; Prz 17,6 itd.), a jego brak uchodził za wyraz kary Bożej (por. Rdz 20,18; 38,8-10; 1 Sm 1,1-11 itd.).

Gdy chodzi o prokreację, należy wziąć pod uwagę, że jesteśmy na „początku pradziejów", a więc umieszczenie jej na pierwszym miejscu jest zupełnie zrozumiałe. Należy ona zawsze do służby rodzinie. Mając to na uwadze, przy obecnym rozpoznaniu małżeństwa i rodziny, został jedynie uwypuklony akcent tego, co było od początku, ale co w świetle NT zostało podkreślone w sakramencie małżeństwa, a mianowicie: najpierw wzajemna miłość, następnie: wzajemna pomoc, a konsekwencją tego jest dopiero prokreacja. Tak to jest ujęte w K.K.K 1643:

Miłość małżeńska zawiera jakąś całkowitość. Wymaga ona nierozerwalności i wierności w całkowitym wzajemnym obdarowaniu i otwiera się na płodność" (zob. też nr 1652). Natomiast o przypadkach trudnych i nieprawidłowych w małżeństwie jest mowa w FC 77-84: m.in.: małżeństwo na próbę, wolne związki, tylko ślub cywilny, żyjący w separacji i rozwiedzeni, którzy nie zawarli nowego związku, rozwiedzeni, którzy zawarli nowy związek. .

b) administrowanie (Rdz l,28b): „i podporządkujcie ją” (hebr.: „kabasz" znaczy: dosłownie: deptać, stąpać nogami, a przenośnie; poddać, podporządkować, podbić

[sobie]. Sam czasownik „kabasz”. występujący w Biblii, w swej prostej formie Qal, osiem razy (Rdz 1,28; 2rn 28.10; Ne 5,5; Est 7,8; Jr 34,11.l6; Mi 7,19; Za 9,15), odnosi się do sytuacji przygnębiających, kiedy jego podmiotem jest człowiek, a raz tylko ma wydźwięk pozytywny, kiedy jego podmiotem jest Bóg, który „depcze” grzech, w tym sensie, że go gładzi. Toteż, wydaje się, że to Boże polecenie najlepiej jest oddać przez polski odpowiednik „podporządkować”, jest najmniej agresywny i najbardziej zbliżony do funkcji administratora ziemi, którym - z woli Stwórcy – ma być człowiek. „I panujcie": (hebr.: „radah” - w Qal:

a. „deptać”, ar. ,,rada(j) – deptać”;

b. „dominować, panować, rządzić, uciskać". Jako synonim poprzedniego czasownika, wyraża zatem tę samą myśl o człowieku, będącym „królem stworzenia".)

Wiersz 28 przeto wskazuje na wielką władzę, jaką Stwórca obdarza ludzi, którzy mają tym wszystkim administrować w Jego imieniu, a więc zgodnie ze zbawczym planem Bożym. Toteż w tej otrzymanej od Stwórcy władzy dostrzega się „obraz Boga” w człowieku, który ma pracować, tworząc cywilizację. Tak więc już w planach Stwórcy małżeństwo i rodzina, powołane do istnienia przez Niego samego, miały najpierw stanowić przedłużenie stwórczego dzieła Boga, a następnie całym stworzeniem, w Jego imieniu, administrować, tak dla dobra własnego, jak i potomnych.

Podobne prace

Do góry