Ocena brak

MALTA - bitwy 1940-43

Autor /koralgol Dodano /25.02.2011

Niewielka wyspa 95 km na południe od Sycylii, od 1800 r. należąca do Wielkiej Brytanii, odegrała dużą ro­lę w walkach na Morzu Śródziem­nym, gdyż samoloty startujące z kil­ku lotnisk oraz okręty z bazy w La Valletta atakowały włoskie konwoje z zaopatrzeniem dla wojsk w Afry­ce Północnej. Pierwszy nalot samolotów włoskich odbył się 11 czerwca 1940 r. Wów­czas wyspy broniły tylko 3 przesta­rzałe samoloty myśliwskie Gloster Gladiator, nazwane „Wiara", „Nadzieja" i „Miłosierdzie".

Naloty nasiliły się w okresie od stycznia do kwietnia 1941 r., co miało związek z przebazowaniem samolotów *Luftwaffe na Sycylię. Po krótkim okresie przerwy w atakach, spowo­dowanej odesłaniem większości sa­molotów niemieckich na front wschodni, od grudnia 1941 r. lotnic­two włoskie wzmogło ataki powie­trzne: w styczniu 1942 r. przeprowa­dziło 262 naloty, w lutym 236.

W okresie od 1 stycznia do 1 lipca 1942 r. był tylko jeden dzień, gdy sa­moloty włoskie nie atakowały miej­scowości i obiektów wojskowych na Malcie. W końcu 1941 r. Niem­cy przebazowali na Sycylię część sa­molotów 2 floty powietrznej. Do 10 maja 1942 r. samoloty niemieckie wykonały 11 tys. lotów, atakując lot­niska, port w La Valletta i obiekty cywilne. Liczba ofiar wśród ludności cywilnej wyniosła do maja 1943 r. 1493 osoby zabite i 3764 ranne. Bry­tyjczycy, rozumiejąc szczególne znaczenie baz na wyspie, wzmac­niali garnizon maltański: dostawy sprzętu pozwoliły sformować trzy dywizjony myśliwskie, dwa dywi­zjony lekkich bombowców oraz je­den dywizjon samolotów torpedo­wych, użyte do atakowania konwo­jów włoskich przewożących zaopatrzenie dla wojsk włoskich i niemieckich w Afryce. Od czerwca 1940 r. do grudnia 1942 roku samoloty i okręty operujące z Malty zato­piły statki przewożące ok. 530 tys. ton zaopatrzenia, co stanowiło ok. 14% włoskich dostaw dla wojsk „osi" w Afryce Płn. Jednakże wyso­kie straty ponosiły również alianckie konwoje zaopatrujące Maltę.

W okresie od sierpnia 1940 r. do sierpnia 1942 r. z 86 jednostek idą­cych na Maltę w konwojach lub sa­motnie, na dno poszło 31, a wiele in­nych odniosło duże uszkodzenia. Z 14 statków i 59 okrętów wojen­nych biorących udział w operacji *„Pedestal" w sierpniu 1942 r. wło­skie i niemieckie samoloty oraz okręty wojenne zatopiły 1 lotnisko­wiec, 2 krążowniki, 1 niszczyciel i 9 statków oraz uszkodziły 1 lotni­skowiec, 2 krążowniki i 3 statki transportowe. Sytuacja obrońców Malty poprawiła się po zdobyciu przez wojska alianckie w listopadzie 1942 r. lotnisk „osi" w Cyrenajce, co uchroniło przed atakami powietrzny­mi konwoje wychodzące z Egiptu.

Dzięki temu w tym miesiącu konwój „Stoneage" z 4 transportowcami przybył na wyspę bez strat; zapasy żywności na Malcie starczały wów­czas na 12 dni, a paliwa lotniczego -na 5 dni. W grudniu 1942 r. również bez strat przybyło z Egiptu 5 trans­portowców konwoju „Portcullis". Zagrożenie dla Malty zniknęło po kapitulacji wojsk „osi" w Tunezji w maju 1943 r.; w tym samym roku wyspa odegrała ważną rolę jako ba­za zaopatrzeniowa dla wojsk alianc­kich dokonujących inwazji na *Sy-cylię i Włochy.

Podobne prace

Do góry