Ocena brak

MALISZEWSKI ALEKSANDER

Autor /mamaela Dodano /05.03.2012

MALISZEWSKI ALEKSANDER, ur. 19 X 1901 w Warszawie, zm. 29 IX 1978 tamże, dramatopisarz, poeta, prozaik, tłumacz. Pochodził z rodziny robotniczej. Studiował na wydz. humanist. Wolnej Wszechnicy Pol. w Warszawie, czł. grupy poet. Smok (jej współorganizator 1923) i -> Kwadryga (1928-31), krytyk teatr, ifilm. w „Dzienniku Lud." (1937-39). Po wybuchu wojny w Wilnie, współpracował z pol. teatrami, od 1941 w Warszawie, żołnierz AK, w publikacjach konspiracyjnych ogłaszał fraszki, piosenki i reportaże, uczestnik powstania 1944. Po wyzwoleniu w Warszawie, m. in. kierował działem lit.-teatr, w Pol. Radiu, kier. lit. Teatrów Miejskich, nast. Teatru Rozmaitości. Laureat nagrody m. Warszawy (1951,1968) oraz nagrody państw. III st. (1953). Twórczość zapoczątkował wierszami społ. i refleksyjno-osobistymi (cykl Oczy, usta, serce, wyd. z W. Sebyłą w tomiku Poezje 1927, Czarna Beatrycze 1929); później przeważyły utwory dram., w których sięgał po środki bliskie nowocz. teatrowi poet., jak w Antygonie (wyd. 1939; wyst. 1939 nie doszło do skutku z powodu zakazu cenzury; adaptacja radiowa 1947), łączącej treść mitol. z współcz. wymową polit., podejmował problem roli poezji i poety w społeczeństwie, jak w sztukach Droga do Czarnolasu (wyst. 1952, wyd. 1953,1960), Ballady i romanse (1955; przekł. litew., ros.; wyst. Kowno 1955). Warszawie poświęcił dramat Wczoraj i przedwczoraj (wyst. 1950, wyd. 1951) o dziejach rodziny robotn. w powracającym po wojnie do życia mieście, oraz etiudę telewizyjną Warszawianka (1961), o powstaniu 1944. Wydał wspomnienia U brzegu mojej Wisły (1964) oraz Na przekór nocy (1967), poza wątkiem osobistym ukazujące wydarzenia polit., społ., obycz., życie środowisk robotn., studenckich, artyst. w Warszawie i Wilnie. Tłumaczył utwory A. Arbuzowa, K. Isajewa, A. Czechowa, Lopego de Vega.

Utwory dramatyczne: Antygona, Droga do Czarnolasu, Złote konie, Warszawianka, W. 1966. 

Jerzy Rzymowski

Podobne prace

Do góry