Ocena brak

Mak przykwiatkowy

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Bylina o korzeniu wrzecionowatym, rozgałęzionym, która w pierwszym roku wydaje różyczkę ilości odziomkowych. W drugim roku i w latach następnych wyrastają łodygi wzniesione, zakończone dużym, czerwonym kwiatem. Tuż przed kwitnieniem rozwijają się na łodydze pod pąkiem przykwiatki, czym różni się ten gatunek od maku wschodniego (P.orientale). Owocem jest torebka zawierająca brunatne nasiona. Cała roślina jest biało owłosiona. Gatunek ten pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. Został wprowadzony do ogrodów botanicznych w XVIII wieku, a później rozpowszechnił się w Europie jako roślina ozdobna.

Przemysł farmaceutyczny wykorzystuje korzenie (Radix Papaveris bracteati), które wykopuje się na jesieni w końcu 2-3 roku uprawy. Po dokładnym oczyszczeniu i umyciu uwalnia się je od części zielonych i suszy w temperaturze maksimum 40°C. Zawierają trujące alkaloidy (tebainę, alpinigeninę, orypawinę i in.). Wyizolowana tebaina jest surowcem do produkcji kodeiny, morfiny i innych ważnych substancji używanych do produkcji leków. Tebaina nie powoduje uzależnienia się organizmu. Ze względu na to, że trzeba ją izolować, niebezpieczeństwo narkomanii w przypadku tego maku nie istnieje, z czym wiąże się znaczenie jego uprawy. Badania tego gatunku znajdują się jeszcze w stadium początkowym.

Okres kwitnienia:

V-VII

Zbiór korzeni:

IX-X

Podobne prace

Do góry