Ocena brak

Mahonia pospolita lub ostrolistna

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wiecznie zielony krzew o wysokości 50-150 cm z gałązkami bez cierni. Twarde, skórzaste nie-parzystopierzaste liście z 5-9 zatokowymi, ciernisto ząbkowanymi listkami, z wierzchu lśniąco ciemnozielone, od spodu jasnozielone, za młodu niekiedy także czerwonawe; każdy jajowaty listek ma 4-8 cm długości. Złotożółte kwiaty z 6 płatkami korony, zebrane są w mniej lub bardziej wyprostowane wiechowate kwiatostany, osiągające długość 5-8 centymetrów. Nitki pręcików kwiatów mahonii są, tak jak u blisko spokrewnionego berberysu, wrażliwe na dotyk. Jeśli zostają poruszone przez odwiedzającego kwiat owada wówczas zginają się szybko w kierunku szyjki, ale po krótkim czasie powracają do swego położenia wyjściowego. Jako owoce rozwijają się kuliste jagody, początkowo zielone, później niebieskie do niebiesko-czarno oszronionych.

Siedlisko: Miejsca zakrzewione; u nas przeważnie sadzona w ogrodach i parkach jako krzew ozdobny; chętnie na glebach nieco wilgotnych, żyznych, ale ubogich w wapń.  

Rozmieszczenie: Mahonia pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej. Zadomowiona w różnych regionach zachodniej, środkowej i południowo-wschodniej Europy. W Niemczech i w Polsce prawie wyłącznie jako krzew parkowy lub ogrodowy, bardzo rzadko również zdziczały.

Okres kwitnienia: Kwiecień i maj.

Owoce: Zebrane późnym latem jagody, chętnie jedzone przez ptaki, można przerabiać na galaretki lub kompoty owocowe, jednak prawie nie są one stosowane. Mahonia służy u nas w pierwszym rzędzie za krzew ozdobny, sadzony ze względu na swoje piękne kwiaty. Jagody dostarczają ważnego środka hemostatycznego.

Uwagi ogólne: Dawniej używano kwiatów mahonii jako surowca w barwiarstwie - nadawały wełnie złotożółtą barwę. Ponadto próbowano tinkturą tej rośliny leczyć choroby skóry.

Podobne prace

Do góry