Ocena brak

ŁUSZCZEWSKA JADWIGA, pseud. Deotyma

Autor /mamaela Dodano /05.03.2012

ŁUSZCZEWSKA JADWIGA, pseud. Deotyma, ur. 1 VIII 1834 w Warszawie, zm. 23 IX 1908 tamże, poetka, improwizatorka. Rozgłos zdobyła jako gł. atrakcja od 1852 salonu lit. rodziców (—> Warszawa), improwizując, dzięki wrodzonej łatwości wierszowania, na zadane tematy; stworzona przez matkę sztuczna atmosfera kultu młodej dziewczyny jako natchnionej poetki dała początek konsekwentnej autostylizacji Ł., w życiu i twórczości, na „wieszczkę". Wiele podróżowała dla wzbogacenia wyobraźni poet., gł. po Polsce (ale była też m. in. na Rugii, we Włoszech); po śmierci rodziców (1863-65 towarzyszyła dobrowolnie ojcu na zesłaniu w głębi Rosji) prowadziła od 1870 własny salon (okres świetności do 1880; gł. bywalcy: A.E. Odyniec, H. Skimborowicz, A. Pietkiewicz), odczytując gościom nie wyd. jeszcze utwory. W świecie lit. Warszawy budziła różnorodne reakcje, od uwielbienia po szyderstwo. Obfity dorobek literacki Ł. cechuje niewspółmierność ambicji z możliwościami; śmiałości zamysłów nie towarzyszy ani głębia czy oryginalność myśli, ani szczególne walory artystyczne. Puścizna Ł. obejmuje kilka zbiorów wierszy (m. in. Improwizacje i poezje cz. [l]-2 1854-58, Wybór poezji 1898), cykl epicki (też kilka obrazów dram.) z dziejów ojczystych Polska w pieśni, zapoczątkowany Lechem (1859), urwany na nie ukończ. Sobieskim pod Wiedniem (fragm. ogł. od 1894, całość 1908), powieści: Na rozdrożu (1877), Branki w jasyrze (t. 1-3 1889), —> Panienka z okienka (1898), jedynyutwór, który-obok pamiętnika (ogł. 1910 w „Bibl. Warsz.") - przetrwał próbę czasu.

Księga wierszy 2; Zbiór poetów 3; Pamiętnik 1834-1897, oprac, i wstęp J.W. Gomulicki, W. 1968. PSB 18 (A. Biernacki); OLP III 2 (M. Gumkowski).

2ofia Lewmówna

Podobne prace

Do góry