Ocena brak

Lulek czarny

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Roślina roczna o łodydze wzniesionej, liściach naprzemianległych, pierzastowrębnych, lepkich. U ich nasady tworzą się kwiaty brudnożółte z fioletowymi żyłkami. Owocem jest torebka zawierająca mnóstwo brunatnych nasion. Cała roślina jest gruczołowato owłosiona i bardzo trująca. Pochodzi prawdopodobnie z rejonów śródziemnomorskich, ale obecnie rośnie w całej Europie i Azji. Spotyka się ją na wysypiskach i innych siedliskach ruderalnych. W starożytności wykorzystywano jej właściwości odurzające i nasenne.

Na użytek przemysłu farmaceutycznego zbiera się liście (Folium Hyoscyami), a nawet ziele i nasiona. Liście zrywa się ręcznie, w okresie kwitnienia, stopniowo, w miarę jak osiągają maksymalną wielkość. Suszy się je rozpostarte cienką warstwą w cieniu lub w suszarni w temperaturze maksimum 40°C. Mają odurzający zapach i trzeba je przechowywać w zamkniętych pojemnikach. Zawierają trujące alkaloidy: hioscyjaminę, atropinę i skopolaminę działające (jak w przypadku pokrzyku) na ośrodkowy układ nerwowy (parasympatolyticum). Ze względu na dużą toksyczność nie są używane w lecznictwie ludowym. Przemysł farmaceutyczny produkuje z nich leki przeciwastmatyczne i rozkurczowe oraz środki łagodzące stany pobudzenia nerwowego służące do uspokojenia drżenia starczego. Wyciąg olejowy z liści (Oleum Hyoscyami), stosowany jest zewnętrznie do wcierania przy bólach gośćcowych (tylko na zlecenie lekarza).

Okres kwitnienia:

VI-IX

Zbiór liści:

VI-VIII

Zbiór nasion:

IX

Podobne prace

Do góry