Ocena brak

Luigi Nono

Autor /KotFilemon Dodano /11.04.2013

Luigi Nono (ur. 1924) studiował w Wenecji u G. F. Malipiera, pózniej u Maderny i Scherchena; studiował te prawo. Jest autorem muzyki orkiestrowej (m. in. Due espressioni,1953, fncontri na 24 instrumenty, Diurio polacco '58, 1959 — nowa redakcja z udziałemtasmy), szeregu dzieł wokalno-orkiestrowych (m. in. Cantidi vita e d'amore na sopran, tenor iorkiestre, 1962), dziel kameralnych i elektronicznych.

Nono jest jednym z czołowychkompozytorów współczesnej awangardy europejskiej; usiłuje podchodzic do problemunowego jezyka muzycznego bardziej uniwersalnie, a wiec równie od strony estetycznej iekspresyjnej. Powoduja nim te wzgledy ideowo--socjalne, czego wyrazem jesthumanistyczna tematyka niektórych jego waniejszych dzieł (np. La Yictoire de Guernica, IICanto sospeso do tekstów 9 fragmentów listów bojowników o wolnosc czy opera Intolleranza,1960).

W wielu dziełach ostatnich lal Nono posługuje sie jednoznacznym, niemal plakatowymstylem muzyki (Y Ł'ntonce.\ comprendió na 6 głosów kobiecych, chór i tasme — utwórposwiecony Guevarze, 1970. czy Como wia ula defuerzay luz na sopran, fortepian, orkiestre itasme, 1972). Boulez-Stockhausen i Nono tworzyli w latach piecdziesiatych trojkenajwybitniejszych twórców ówczesnego młodego pokolenia.

Podobne prace

Do góry