Ocena brak

Ludwik XIV

Autor /Kanizjusz Dodano /11.05.2012

 

(1638-1715), Król Francji (1643-1715) z dynastii Burbonów. Po śmierci ojca w 1643 regencję przejęła matka Anna Austriaczka; pierwszym ministrem był wówczas J. Mazarin. Ludwik przeżył kryzys wywołany przez Frondę. W 1651 uznany został za pełnoletniego, w 1660 poślubił hiszpańską infantkę Marię Teresę. Rządy przejął w swoje ręce po śmierci Mazarina w 1661 i sprawował je osobiście przez długi okres.

Jego polityka wewnętrzna zmierzała do wprowadzenia i utrzymania systemu władzy absolutnej, w którym król nie byłby krępowany przez instytucje reprezentujące grupy społeczne, lecz rządził przy pomocy ministrów i rady królewskiej całkowicie zależnych od jego woli.

Nie zwoływano Stanów Generalnych, parlament w dużym stopniu ignorowano, wielkich arystokratów z zasady nie dopuszczano do piastowania stanowisk politycznych, które powierzano ludziom pochodzącym z warstwy lojalnych, bogatych mieszczan. Jean-Baptiste Colbert powiększył flotę handlową i wojenną, popierał rozwój manufaktur i handlu; nie powiodły mu się w dużym stopniu próby poprawienia systemu podatkowego.

Skuteczniejszą kontrolę królewską w prowincjach zapewnili intendenci. Powiększono armię francuską i lepiej ją uzbrojono; w późnych latach swojego panowania Ludwik mógł wysłać w pole 300-400 tys. żołnierzy.

Największe zwycięstwa odniósł we wcześniejszych latach swoich rządów, gdy armią dowodzili H. Turenne i Condé (Kondeusze). Zwycięsko zakończyły się dla niego wojna dewolucyjna i wojna holenderska. Granice Francji umocniły się dzięki zdobyciu szeregu terytoriów o znaczeniu strategicznym, a także fortyfikacjom S. Vaubana.

W wojnie dziewięcioletniej i wojnie o sukcesję hiszpańską Francja mogła przekonać się, z jaką siłą ma do czynienia, gdy Europa zjednoczyła się, żeby dać odpór agresywnej polityce Ludwika. Po 1700 Francja doznała wielu miażdżących porażek. Kraj uciskany brzemieniem podatków zubożał.

Ludwik narzucał z całą bezwzględnością swoim poddanym katolicyzm, zwłaszcza po odwołaniu Edyktu nantejskiego (1685). Do przejścia na katolicyzm zmuszano hugenotów, z których ponad 200 tys. opuściło kraj mimo prawnego zakazu.

Prześladowano także jansenistów, kwietystów i inne odgałęzienia powstałe w łonie Kościoła katolickiego. Pozytywną stroną panowania Ludwika XIV były osiągnięcia w zakresie literatury i sztuki, dla których oparciem był dwór w Wersalu; dlatego okres ten nosi nazwę Le Grand Siecle.

Jednakże i na tym polu zaczął się upadek pod koniec panowania Ludwika, który umierając pozostawiŁ swojemu prawnukowi Ludwikowi XV szereg trudnych do rozwiązania problemów politycznych, gospodarczych i społecznych.

Podobne prace

Do góry