Ocena brak

Lubczyk ogrodowy

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, silnie i aromatycznie pachnąca, z okrągłą, bruzdkowaną łodygą, 1-2 m wysokości. Ciemnozielone, błyszczące liście, gruboskórzaste, dolne podwójnie- lub potrójniepierzas-te, z odcinkami (do 11 cm długości), odwrotnie jajowatymi, ku szczytowi wciętymi lub ząbkowanymi; górne liście często tylko pojedynczopierzaste albo pierzastodzielne. Małe, żółtawozielone kwiaty zebrane w wielkie baldachy złożone.

Siedlisko: Dziko rośnie na łąkach górskich do 1200 m n.p.m., poza tym w uprawie. Dawniej był często sadzony w ogrodach chłopskich i klasztornych.

Rozmieszczenie: Pierwotnie prawdopodobnie Azja Zachodnia; dzisiaj prawie w całej Europie uprawiany jako przyprawa, rzadko także dziczejący.

Okres kwitnienia: Lipiec i sierpień.

Uwagi ogólne: Ma zapach i smak przyprawy Maggi, dlatego bywa nazywany ziołem Maggi. Jako ulubiona przyprawa do zup (świeże liście) I lubczyk jest uprawiany w wielu ogrodach. Wytwarza bardzo masywne bulwy korzeniowe i jest całkowicie mrozoodporny.  

Substancje zawarte w roślinie: Korzeń: olejki eteryczne z 35% ligustilidu, terpinol, berga-pten, kwasy: izowalerianowy, myristycynowy i jabłkowy, skrobia, cukier, żywice, guma.

Zastosowanie i działanie: Środek moczopędny (odwadniający). Jako przyprawa lubczyk działa wzmacniająco na żołądek; ma ponadto działanie hormonalne: u kobiet - pobudza miesiączkowanie i jest też łagodnym afrodyzjakiem.

Przyrządzanie i stosowanie: Korzeń (Radix Le-vistici): 1 LH jako zimny wyciąg, ziele (słabiej): świeży - jako przyprawa, ekstrakt: 10 kr (na przykład rano i w południe przed jedzeniem; środków na nerki nie należy zażywać wieczorem). WLH: Levisticum officinale (świeże kłącze); spagyrik.

Termin zbioru: Od marca do maja, wrzesień.

Podobne prace

Do góry