Ocena brak

Łopian większy

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina dwuletnia od 1 do 2 m wysokości z grubo mięsistym korzeniem. Łodyga prosto wzniesiona, bogato rozgałęziona, gruba, z rdzeniem, bruzdkowana, często czerwonawa, wełnisto owłosiona. Liście są skrętoległe, na ogonkach, spiczasto-jajowate, krostowato ząbkowane do całobrzegich, z wierzchu luźno owłosione, spodem szaro filcowate. Liście odziomkowe mają blaszkę do 50 cm długości i ogonek do 30 cm długości.

Na łodydze liście są ku górze coraz mniejsze. Koszyczki kwiatowe ułożone w luźnych kwiatostanach prawie w jednej płaszczyźnie; kuliste, wielkości ponad 3 centymetry. Poszczególne koszyczki gęsto otoczone licznymi wąskimi listkami okrywy, orzęsionymi na brzegu, a na szczycie opatrzonymi żółtym hakiem; odstają one we wszystkich kierunkach. Kwiaty jednego koszyczka są wszystkie obupłciowe i mają pięciodziałkową purpurowoczerwoną rurkę korony. Szyjka ma czarny wieniec włosków. Zalążnia dolna, w czasie owocowania jajowata, ponad 0,5 cm długości, czarna, pomarszczona, z wielorzędowym włosowatym puchem lotnym.  

Siedlisko: Na przydrożach, na wysypiskach.

Rozmieszczenie: Rozpowszechniony w całej Europie do południowej Skandynawii i zawleczony daleko poza ten obszar.

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Zastosowanie: Korzenie, a także młode liście i pędy, można przyrządzać jako jarzynę.

Uwagi ogólne: Łopian jest znany szczególnie dzięki swemu charakterystycznemu mechanizmowi rozsiewania. Listki okrywy masowo wczepiają się swymi hakowatymi końcami w ubranie i skórę ludzi i zwierząt. Rozprzestrzenienie się łopianu prawie po całym świecie może być wyjaśnione przez ten bardzo skuteczny sposób rozsiewania. Łopian jest przystosowany do gleb zasobnych w azot i właśnie dlatego spotyka się zawsze w pobliżu osiedli ludzkich. 

Podobne prace

Do góry