Ocena brak

Liturgia wielkanocna

Autor /LucjaG Dodano /17.04.2013

Wielkanoc (Pascha) od początku Kościoła zajmowała centralne miejsce w jego życiu liturgicznym. W IIi III wieku rozbudowano wszakże liturgię przed i po tym święcie oraz związano z Paschą udzielaniechrztu. Teologicznie łączono z nią najważniejsze prawdy wiary o zbawieniu człowieka przez cierpienie,śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.

Wysuwano wszakże w Kościołach Azji Mniejszej na pierwsze miejsce pamięć o cierpieniach Zbawiciela. Według tradycji przypisywanej św. Janowi Ap., obchodzonoteż pamiątkę męki zawsze 14 Nizan, czyli w dniu, w którym przypadała żydowska Pascha, uświęconacierpieniami Chrystusa. W dniu 14 Nizan zachowywano ścisły post, a dopiero o brzasku następnego dniaradośnie święcono Eucharystię i agapę. Zwolenników tej praktyki zwano od daty dnia, czternasty, kwartodecymanami(po łac. Quartodecimani).

W Syrii, Egipcie, Poncie i na Zachodzie przyjęła się odmiennapraktyka, która wysuwała na czoło przeżyć paschalnych radość z zmartwychwstania Chrystusa i urządzałaWielkanoc w Dniu Pańskim, czyli w niedzielę po 14 Nizan. Nie zapomniano w tej praktyce o cierpieniachChrystusa, odbywano też surowy post, ale kończono go w wigilię Wielkanocy.

Podobne prace

Do góry