Ocena brak

LITERATURA STAROŻYTNEGO RZYMU - FILOZOFIA HORACJANIZMU

Autor /historyk Dodano /05.03.2011

W odzie „O co poeta prosi Apollina” zaprezentował swoją postawę filozoficzną.

Swoje poglądy oparł na dwóch szkołach filozoficznych:

epikurejczykach (szukali szczęścia i celu życia w zaspokajaniu przyjemności duchowych) i stoikach (głosili pielęgnowanie w sobie cnoty, rozwijanie intelektu, uniezależnienie od pokus i smutków świata a otaczający świat przyjmowali ze spokojem - „stoicki spokój”). W odzie tej połączył obie te ideologie. Od stoików wziął rozum i umiar jako główne kryteria w korzystaniu z dóbr materialnych. Poeta nie pragnie bogactw ani życia w dostatku. Epikureizm zauważamy w chęci dożycia łagodnej starości. W życiu najbardziej liczą się rozum, sprawny umysł, dobre zdrowie i pogodna starość. Należy żyć zgonie z otaczającą nas naturą.

Podsumowanie:

1.   afirmacja życia

2.   należy cieszyć się wszystkim

3.   zdrowie psychiczne

4.   nie pragnienie bogactwa

5.   aktywność  „Exegi monumntum...” Porównuje swój dorobek literacki do budowanych przez ludzi potężnych monumentów. Stwierdza, że jego utwory będą trwalsze od królewskich piramid ponieważ poezja jest niematerialna. „Nie wszystek umrę” - będzie żył w swoich wierszach i pamięci czytelników.  „Do mecenasa” Charakterystyka duszy poety. Jest na dwoista. Gdy poeta tworzy, jego dusza niczym ptak odrywa się od ziemi i widzi więcej niż zwykli ludzie.

Podobne prace

Do góry