Ocena brak

Listownica cukrowa

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Niekwitnący wodorost morski. Roślina niższa, jednak o stosunkowo wysokim stopniu organizacji. U nasady ma jasne, chrząstko-wate, rozgałęzione jak poroże, podobne do korzeni chwytniki, do których u roślin wyrzuconych na brzeg są zwykle przyczepione resztki kamieni lub muszli, Z chwytników wyrasta jeden gumowaty, oliwkowobrunatny trzonek grubości kciuka, stanowiący do 1/4 całej długości. Na tym trzonku osadzony jest brunatny, skórzasty, wstęgowaty, zaostrzony, na brzegu falisty, płaski i wiotki organ liściowy, osiągający szerokość do 30 cm, a długość - do 4 metrów. Cała roślina powleczona jest galaretowatą powłoką, która przy osuszeniu, na przykład przy odpływie, silnie obniża parowanie i utrzymuje glon przez dłuższy czas świeży i błyszczący.

Siedlisko: Wybrzeża z podłożem skalistym lub kamienistym, do 20 m głębokości, po sztor mach często odrywana, dryfująca i wyrzucana na piaszczyste wybrzeża.  

Rozmieszczenie: W Europie na wybrzeżach Atlantyku; w Morzu Śródziemnym brak, rzadko w zachodniej części Bałtyku.

Zastosowanie: Gotowaną należy przygotowywać jako jarzynę. Może być również przechowywana jako suszona i przyrządzana po zmięk czeniu. Z powodu dużej zawartości jodu szczei golnie zalecana przy chorobach związanych z niedoborem jodu. Mocno pęczniejące trzonki używane były dawniej do rozszerzania żył.

Uwagi ogólne: Listownica należy do brunatni zasiedlających wyłącznie morza. Glo rozmnażają się bez kwiatów, rozprzestrzeni jąc się w wodzie za pomocą ruchliwych, je nokomórkowych zarodników. Jak wszystkie brunatnice, listownica obfituje w pęczniejące substancje śluzowate (kwas alginowy), które są użytkowane także przemysłowo. Listownica palczasta (Laminaria digitata) ma plechę dzieloną dioniasto.

Podobne prace

Do góry