Ocena brak

Lipa drobnolistna

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Drzewo do okoto 30 m wysokości, Liście sercowate, na brzegu pitkowane, o długości do 6 a najwyżej 8 cm, z wierzchu matowociemno-zielone, pod spodem niebieskozielone, w kątach nerwów owłosione rudo lub brunatno, poza tym po obu stronach nagie. (U podobnej, nieco rzadszej lipy szerokolistnej, Tilia platyphyllos, liście mają długość do 10 lub 12 cm, są krótko owłosione, a pod spodem w kątach nerwów - z białymi pęczkami włosków). Kwiaty pięciokrotne, żół-tawobiałe, zebrane po 5—11 w zwisających podbaldachach. Owoc kruchy, o cienkiej łupinie, niewyraźnie kanciasty, okrągławy.

Siedlisko: Dziko rośnie przede wszystkim w mieszanych lasach liściastych, w rejonach o łagodnym klimacie, do 1000 m n.p.m.; w Tatrach najwyższe stanowisko 1180 m n.p.m. Często sadzona w alejach.

Rozmieszczenie: Europa Południowa i Środkowa, rzadziej w Europie Zachodniej. W Polsce pospolita na całym niżu.  

Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec, przeciętnie o 2 tygodnie później niż lipa szerokolistna.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne z farnesolem; glikozydy flawonowe, kwercytryna, tilrosit, garbniki, saponiny, tokoferol, śluz roślinny.

Zastosowanie i działanie: Środek napotny przy przeziębieniach, przez co wzmaga ogólne oczyszczanie przez skórę. Ksiądz Sebastian Kneipp stosował napar także do parówek. Działanie zwiększające odporność zostało udokumentowane przez amerykańskich pediatrów: w porównaniu z terapią antybiotykami, dzieci leczone herbatką z kwiatu lipowego zdrowiały 10-krotnie szybciej (I).

Przyrządzanie i stosowanie; Kwiaty (Flores Ti-liae): 2 LH jako napar; węgiel (Carbo Tiiiae): węgiel przy biegunkach. WLH: Tilia europaea (świeże kwiaty); spagyrik.

Termin zbioru: Od czerwca do lipca.

Podobne prace

Do góry