Ocena brak

Linia Logos - Sarx - Trzy formy chrystologii Logos - Sarx

Autor /Grzes00 Dodano /22.04.2011

Chrystologia typu Logos-Sarx jest zdominowana przez troskę o zachowanie jedności Chrystusa. Z pewnością Logos jest pryncypium tej jedności (Jezus Chrystus jest Logosem). Pragnie ona w Logosie zobaczyć zasadę działania i życia , zaniedbując refleksję nad elementem stworzonym, nad stroną ludzką Jezusa. To stanowi słabość tej linii i powód późniejszego zamieszania debatach chrystologicznych V-go wieku. Spójrzmy teraz na różne formy tego typu chrystologii.

Najznamienitszym przedstawicielem tego kierunku, jest św. Atanazy. Był on gorącym obrońcą boskości Logosu, jak również zdecydowanym świadkiem wcielenia: dla niego Jezus Chrystus jest Logosem, który stał się człowiekiem przez przyjęcie ciała materialnego. To Logos egzystuje w ciele, pozostając jednocześnie niezmienny w swej boskości. Chrystus jest więc Logosem, który nosi ludzkie ciało a nie człowiekiem noszącym Boga.

Atanazy nie wykluczał, że Jezus posiadał stworzoną duszę ludzką, ale wcale się nią nie zajmował, i nie pozostawiał miejsca dla "psychologii ludzkiej" Jezusa. Z Stąd też jego zakłopotanie w wypowiedziach przeciw arianom, którzy opierając się na "słabościach psychologicznych" Chrystusa (smutek, przygnębienie, niewiedza...) zaprzeczali bóstwu Logosu. Zadowala się on umieszczeniem w ciele tych doświadczeń i przez to minimalizacją ich rzeczywistości.

Największą wartością formuły chrystologicznej św. Atanazego jest jasne i wyraźne przedstawienie podmiotu unii w Chrystusie. Logos jest jedynym i suwerennym pryncypium wszelkiego istnienia, jest więc podmiotem wszystkich twierdzeń dotyczących Chrystusa. Dodajmy jednak, że w tym schemacie Logos-Sarx pozostała nie wyjaśniona relacja pomiędzy Logosem tworzącym jedną całość w Chrystusie i rolą duszy ożywiającej ciało, działającej cieleśnie i duchowo. Spowodowało to w następstwie wiele niedomówień.

Pozostając w zależności od tendencji Logos-Sarx, Apolinary i Ariusz stworzyli chrystologię zaprzeczającą istnieniu w Jezusie duszy ludzkiej. Sam Logos zastępował w człowieczeństwie Chrystusa jego duszę, łącząc się bezpośrednio z ciałem. Niemniej jednak Apolinary był przeciwnikiem Ariusz.

Ten ostatni uważał bowiem, że Logos nie jest Bogiem, i że słabości psychologiczne człowieka-Jezusa są słabościami samego Logosu, a to jest znakiem jego niższości względem Ojca i jego braku boskości. Apolinary w swoim systemie likwiduje słabości psychologiczne. Dla niego Chrystus nie jest prawdziwym człowiekiem, ale "człowiekiem niebieskim". Obaj w różny sposób zaprzeczają jednak faktowi Wcielenia.

Podobne prace

Do góry