Ocena brak

Linia jednakowego budżetu a problem wyboru koszyka

Autor /Paige Dodano /15.04.2011

 

Dla analizy popytowej strony rynku sprawa najważniejsza jest wyjaśnienie , który z koszyków w danych warunkach rynkowych określonych przez odległość od początku układy( poziom dochodu) i nachylenie linii jednakowego budżety (relacje cen rynkowych) zostanie wybrany przez konsumenta? Jest to punkt wyjścia do wyjaśnienia w jaki sposób będzie on reagował na zmianę dochodów i cen zareaguję on na zmianę warunków rynkowych czyli dochodów i cen.

Linię ograniczenia budżetowego nazywamy również linią jednakowego kosztu, jako że zakup każdego z leżących na tej linii koszyków w całości wyczerpuje dochód konsumenta, a więc kosztuje tyle samo. Patrząc na nie tylko i wyłącznie pod kątem ponoszonych wydatków dochodzimy do wniosku , że konsumentowi jest w zasadzie wszystko jedno, która z nich wybierze. Inaczej mówiąc linia jednakowego budżetu to zbiór kombinacji X i Y jednakowo dobrych z punkty widzenia ponoszonych wydatków Czy oznacza to ,że każda z nich jest w identyczny sposób zaspakaja jego potrzeby ?

Byłby tak tylko wówczas ,gdyby dobro X zastępowało mu dobro Y np. w ściśle określonej ,stałej niezależnie od konsumowanych ilości proporcji czyli w sytuacji gdyby oba dobra były doskonałymi substytutami. Tymczasem doskonałych substytutów w zasadzie nie ma ,a ponadto można przypuszczać ,że zadowolenie z posiadania i konsumowania różnych kombinacji obu dóbr nie musi być dla każdej kombinacji identyczne. Jeśli teza ta jest prawdziwa pozostaje nam do rozstrzygnięcia pytanie: jak powinien on rozdysponować będący w jego dyspozycji budżet ? Ile środków pieniężnych konsument powinien wydać na zakup jednego a ile na zakup drugiego dobra?

Linia ograniczenia budżetowego jest wprawdzie zbiorem wszystkich kombinacji koszyków leżących w zasięgu możliwości finansowych konsumenta, ale użyteczność tych koszyków nie musi być dla niego taka sama. Jeżeli konsument będzie przestrzegał zasady racjonalności wyboru, to spośród wszystkich osiągalnych koszyków wybierze ten, który przyniesie mu największą satysfakcję.

Na początku rozdziału przyjęliśmy założenie ,że konsument jest nienasycony czyli zawsze woli więcej niż mniej .Przyjęliśmy również założenie, że konsument działa w gospodarce rynkowej, to znaczy, że ma niczym nieograniczoną ma swobodę wyboru koszyka. Wreszcie założyliśmy ,że postępuj racjonalnie ,co oznacza, że będzie porównywał i wybierze spośród leżących na linii jednakowego budżetu kombinację ,która przyniesie mu w danych warunkach rynkowych największe w jego przekonaniu korzyść. czyli tej która w najlepszy sposób zaspokoi jego potrzeby lub mówiąc jeszcze inaczej wybierze tę, która będzie dla niego najbardziej użyteczna, będzie posiadała dala niego największą wartość użytkową Podstawą wartościowania jest tzw. użyteczność, czyli satysfakcja, jaką przynosi konsumentowi lub posiadaczowi dane dobro

Aby ustalić, który z koszyk najlepiej zaspokoi jego potrzeby ,konsument musi określić wartość użytkową każdej dowolnej kombinacji dóbr X i Y. Następnie powinien każdemu z koszyków na linii jednakowego budżetu przypisać ustalone wartości użytkowe ,porównać je ze sobą, by dokonać wybrać koszyk przynoszącego największą użyteczności i na tej podstawie określić optymalną strukturę zakupów. Zastanówmy się zatem czy istnieją jakieś teoretyczne przesłanki wyjaśniające zasady wartościowania poszczególnych koszyków przez konsumenta. Pomocna może być teoria użyteczności

Podobne prace

Do góry