Ocena brak

Ligustr lśniący

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Wiecznie zielone drzewo wysokości 10-15 m, z półkolistą, lub podłużno-owalną, dość gęstą, cienistą koroną; często także rozwinięty jako silnie rozkrzewione małe drzewo lub krzak.

 

Gałęzie na krótkim, prostym pniu, wyrastają promieniście i przeważnie są stromo wzniesione, dość regularnie rozgałęzione, przy czym poszczególne gałązki boczne bardzo daleko odchodzą od gałęzi macierzystej. Kora początkowo gładka, u nieco starszych okazów delikatnie popękana lub podłużnie bruzdkowana, szara z jaśniejszymi, jasnoszarymi podłużnymi smugami. Pędy cienkie, nie-owłosione, z punktowo rozsianymi, brunatna-wo-białymi przetchlinkami (dla przewietrzania tkanek kory), dość proste.

Liście naprzeciwległe, lancetowato-podłużne, na obu końcach zaostrzone, na bardzo krótkich ogonkach lub prawie siedzące, długości około 7-12 cm i szerokości 1-2 cm, z wrerzchu silnie błyszczące i ciemnozielone; od wyraźnego nerwu środkowego odchodzi po obu stronach 6-8 prostych lub lekko łukowatych nerwów bocznych.

Kwiaty obupłciowe, z czterodzielną koroną kręmowobiałą lub barwy kości słoniowej, u nasady rurkowatą; łatki korony lejkowate lub kolisto rozpostarte, mniej więcej tej długości, co rurka korony.

Kwiaty o mocnym zapachu, licznie zebrane w wydłużoną szczytową wfechę, długości mniej więcej 10-20 cm i u nasady tej samej szerokości.

Jagoda wielonasienna. owalna, w stanie dojrzałym czarna: trująca.

Występowanie: Ligustr lśniący pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej (Chiny, Korea, Japonia) i jest bardzo chętnie sadzony w obszarze śródziemnomorskim jako dekoracyjne drzewo ozdobne przy ulicach, w ogrodach i parkach.

Okres kwitnienia: Od sierpnia do października.

Uwagi ogólne: Ligustr lśniący jest bliskim krewniakiem występującego w Europie Środkowej w ciepłolubnych lasach i zaroślach li-gustru pospolitego (Ligustrum vu!garej, który jednak rośnie tylko w postaci krzewu i dlatego nie będzie tu szerzej omawiany.

Wielu fachowców uważa ligustr lśniący za szczególną odmianę ligustru japońskiego (Ligustrum japonicumj, który z wyglądu jest bardzo podobny, ale ma delikatnie owłosione pędy oraz nieco szerzej owalne liście, z 4-5 nerwami bocznymi. Jest on również bardzo chętnie sadzony w obszarze śródziemnomorskim jako drzewo ozdobne w parkach.

Wszystkie gatunki ligustru są roślinami pokarmowymi coraz rzadszego, niestety, zaw saka ligustro-wego, który w licznych latach podejmuje dalekie wędrówki aż do północnej części Europy Środkowej i dlatego bywa spotykany także i u nas, Dojrzałe owoce, które późną jesienią występują w wielkiej ilości, nie tylko są niejadalne. ale wręcz trujące. Odnosi się to także do krajowego ligustru pospolitego, którego jagody w żadnym przypadku nie mogą być zbierane i spożywane.

Podobne prace

Do góry