Ocena brak

Lewkonia letnia

Autor /NarcyzxD Dodano /19.01.2012

Istnieje wiele odmian lewkonii, a wszystkie uprawia się na ich cudowny zapach, który przypomina woń maciejki. Najpopularniejsze są odmiany wysokie. Właśnie one nadają się na kwiaty cięte. Większość lewkonii to rośliny jednoroczne. Niektóre z jej odmian tak szybko rosną, że rozwój od nasion do pełnego kwitnienia trwa około 10 tygodni. Barwa kwiatów lewkonii jest urozmaicona: od bieli, aż po różne odmiany fioletu.

Lewkonie ostrożnie hartujemy w kwietniu lub na początku maja. Sadzimy (co 30 cm) w maju, by zakwitły w czerwcu i lipcu.

Lewkonie wymagają słonecznego stanowiska.

Roślina nieprzerwanie rośnie, więc konieczne jest jej podlewanie.

Lewkoniom odpowiada większość podłoży, choć najlepiej rosną na glebach wilgotnych.

Kwiaty te są dość odporne, ale najlepiej posadzić je na zewnątrz, gdy nie zagrożą im już przymrozki. Wymagane jest słoneczne stanowisko, by zapewnić obfite kwitnienie.

Większość nowszych odmian lewkoni łatwo się rozgałęzia i nie trzeba ich uszczykiwać. Kiedy już przekwitną, można je usunąć i zastąpić jesiennymi kwiatami rabatowymi.

Lewkonie letnie rozmnaża się z nasion. W marcu wysiewamy nasiona pod szkłem, w temp. ok. 13-15deg;C. Po skiełkowaniu obniżamy temperaturę do około 7-10°C. Siewki pikujemy do głębokich tac lub pojedynczych doniczek.

Najbardziej atrakcyjne są lewkonie o pełnych kwiatach. Można je łatwo odróżnić w bardzo wczesnym stadium wzrostu po wyglądzie liści. Rośliny o bladych, żółtozielonych liściach będą miały pełne kwiaty. Ciemniejsze egzemplarze lepiej wyrzucić, gdyż ich kwiaty nie będą tak dekoracyjne.

Lewkonie letnie są w większości bardzo podatne na choroby, włącznie z mączniakiem, zgniliznami i kiłą kapusty (nie należy ich sadzić w miejscach, gdzie poprzednio rosły warzywa kapustne). Zakażone rośliny należy spryskać fungicdami, zaraz gdy pojawią się pierwsze objawy choroby.

Podobne prace

Do góry