Ocena brak

LENINO - bitwa 1943 r.

Autor /ciamajda Dodano /25.02.2011

Miejscowość w Białoruskiej FSRR; w jej rejonie toczyły się walki, w których wzięła udział polska 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki pod dowództwem gen.Zygmunta *Berlinga, działająca w składzie radzieckiej 33 armii Frontu Zachodniego. Skierowanie do walki polskiej jednostki miało głównie znaczenie polityczne: wła­dze radzieckie chciały zademonstro­wać, że po ewakuacji armii gen. Władysława * Andersa powstają no­we polskie wojska, zmierzające do ojczyzny „najkrótszą drogą".

9 paź­dziernika 1943 r. dywizja skoncen­trowała się w odległości 8-15 km od linii frontu i otrzymała zadanie prze­łamania obrony niemieckiej między wsią Połzuchy a wzgórzem 215,5 i, po dalszym natarciu, dotarcia do Dniepru pod Orszą. Pozycji nie­mieckich broniły trzy bataliony (wzmocnione działami samobieżny­mi *Ferdinand i bateriami artylerii) w dobrze przygotowanych schro­nach bojowych i transzejach.

12 października 1943 r. o godz. 10.30 polskie oddziały rozpoczęły natarcie; mimo braku wsparcia lot­niczego i wadliwie zorganizowane­go wsparcia artylerii oraz czołgów piechota polska 1 i 2 pułku przekro­czyła rzekę Miereję i wdarła się w niemieckie linie na głębokość kil­ku kilometrów. O godz. 14.00 Niemcy rozpoczęli kontrataki, wsparte zmasowanymi uderzeniami lotnictwa; ponieważ sąsiednie ra­dzieckie dywizje pozostały na pozy­cjach wyjściowych, pojawiła się groźba okrążenia najbardziej wysu­niętego polskiego 1 pułku piechoty, atakującego w kierunku wsi Trygu-bowa. Sytuację uratował 3 pułk, a dywizja kosztem znacznych strat utrzymała część zdobytego terenu.

W nocy z 13 na 14 października pol­ską dywizję zluzowała 164 radziec­ka dywizja piechoty. Pod Lenino z około 12,5 tysiąca żołnierzy po­legło i zmarło z ran 496, zaginęło bez wieści 519, odniosło rany 1776, straty wyniosły ponad 23% stanu dywizji.

Podobne prace

Do góry