Ocena brak

Len zwyczajny

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Roślina jednoroczna o wysokiej, delikatnej łodydze, zwykle rozgałęzionej w górnej części, liściach naprzemianległych, lancetowatych. Na szczycie łodygi znajdują się niebieskie, rzadziej białe kwiaty. Owocem jest torebka zawierająca brunatne, błyszczące nasiona. Jest to jedna z najstarszych roślin uprawnych, znana ze swego włókna i oleju.

Znaczenie lecznicze mają nasiona (Semen Lini), które czyści się i suszy (temperatura maksymalna 40°C), gdyż w przeciwnym wypadku pleśnieją. Zawierają olej tłusty (Oleum Lini), śluzy, białka, glikozydy i enzymy. Całe lub zmielone stanowią bardzo skuteczny środek przeczyszczający. Po zjedzeniu ich powłoczka śluzowa nasion pęcznieje, spulchnia masy kałowe i ułatwia wypróżnienie. Olej lniany działa jednocześnie jako środek powlekający i przeczyszczający. Zawiera on różne glicerydy kwasów: linolowego (60%), linolenowego (20%), stearynowego (8%) i olejowego. Używany jest w farmacji do sporządzania różnych maści; po dodaniu wody wapiennej otrzymuje się mazidło olejowapienne (Linimentum Calcis) - znany środek przeciw oparzeniom; po dodaniu alkoholu i mydła potasowego (Spiritus Saponis kalini) - środek przeciw bólom gośćcowym. Zmielone nasiona stosowane są zewnętrznie; po zmieszaniu z wodą aż do powstania papki służą do sporządzania ciepłych kataplazmów stosowanych na ropnie, wypryski skórne i owrzodzenia.

W medycynie weterynaryjnej nasiona lnu służą do leczenia zaburzeń w trawieniu u młodych zwierząt.

Okres kwitnienia:

VI-VIII

Zbiór nasion:

VIII-IX

Podobne prace

Do góry