Ocena brak

Leczenie otyłości

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

Warto pamiętać, że przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć otyłość wtórną, gdyż w tych przypadkach postępowanie terapeutyczne jest ściśle związane z bezpośrednią przyczyna jej powstania. Zazwyczaj w codziennej praktyce lekarskiej mamy do czynienia z otyłością samoistną, która należy do chorób nawracających, przewlekłych i nie wykazuje tendencji do samoistnego ustępowania. Za wskazania do leczenia tej choroby przyjęto wartość BMI > 30 u pacjentów bez innych czynników ryzyka lub BMI >27 u osób z brzusznym nadmiarem tkanki tłuszczowej. Celem leczenia jest uzyskanie przynajmniej częściowej, lecz trwałej redukcji masy ciała (5-15%), gdyż w jej wyniku ulegają poprawie, w mniejszym lub większym stopniu, wszystkie niekorzystne parametry biochemiczne związane z występowaniem wielokierunkowych zaburzeń metabolicznych (zespół polimetaboliczny).

Odchudzanie wiąże się ze zmianą trybu życia i stosunku do życia. Wieloletnie doświadczenia profesora Marcina Krotkiewskiego, uznanego międzynarodowego autorytetu w dziedzinie badań i leczenia otyłości, wskazują na to, że odchudzające się osoby muszą mieć odpowiednią motywację do podjęcia leczenia i zmiany trybu życia. Do podstawowych zasad w leczeniu otyłości należy stosowanie diet ubogoenergetycznych z równoczesnym zwiększeniem wydatkowania energii w wyniku wykonywania regularnego wysiłku fizycznego (ćwiczeń fizycznych) (ryc. 13.1, tab. 13.7). Warto pamiętać 0    indywidualnej terapii i o dostosowaniu diety oraz gimnastyki do możliwości 1    potrzeb pacjenta. W praktyce stosuje się różne diety ubogoenergetyczne, zawierające białko pochodzenia roślinnego, chude mięso (drób, ryby) oraz warzywa i owoce. Należy również ograniczyć łatwo przyswajalne węglowodany. Posiłki powinny być spożywane często, o stałych porach i w małych ilościach. Takie zalecenia dietetyczne oraz przykłady typowych diet redukujących znajdują się w wielu opracowaniach dostępnych na rynku wydawniczym w Polsce.

Intensywne leczenie farmakologiczne chorych z zespołem polimetabolicz-nym (patrz następny rozdział) w przebiegu otyłości powinno być prowadzone równocześnie, niezależnie od prób hamowania łaknienia i wchłaniania wysokoenergetycznych składników pokarmowych.

Leczenie chirurgiczne stosuje się tylko w tych przypadkach, w których występują objawy zespołu polimetabolicznego, zawodzi leczenie zachowawcze (trwające co najmniej 5 lat), a wskaźnik BMI przekracza wartość 50. Chorzy kwalifikowani do leczenia chirurgicznego nie powinni mieć chorób psychicznych oraz uzależnienia od leków, alkoholu lub narkotyków. Wśród technik chirurgicznych najczęściej przeprowadza się operacje plastyczne żołądka, zakłada się specjalne opaski silikonowe żołądka lub wprowadza baloniki do jego światła. Celem tych zabiegów jest zmniejszenie objętości żołądka.

 

Do góry