Ocena brak

Łęczak

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd:  Długość ciała 20 cm. W szacie godowej szarobrązowy grzbiet biało perełkowany, spód biały, szacie spoczynkowej cętki na grzbiecie są bledsze. Ogon delikatny, ciemno prążkowany. Kiwa głową lub całym ciałem oglądając dokładniej jakiś obiekt.

Środowisko: Rak lęgowy strefy lasów iglastych Eurazji; nielicznie lęgną się także bardziej na północ i południe. W Europie Środkowej praktycznie wyginął. W Polsce skrajnie nieliczny - gnieździ się 5-10 par. Także w Skandynawii z powodu melioracji bagien coraz rzadszy: najczęstszy jeszcze na północnym skraju strefy borealnych lasów iglastych, na torfowiskach wysokich z licznymi polanami, bagnistych łąkach i bagnistych brzegach jezior z otwartymi łachami mułu.

Lęczaki wędrują już pod koniec czerwca pizez środkowoeuropejski ląd i zimują w lagunach i na bagnach strefy tropikalnej i subtropikalnej. Wędrówki osiągają swój szczyt z początkiem sierpnia i wygasają we wrześniu. Raki wypoczywają na mulistych brzegach jezior, nocą lecą dalej omijając plaże nadmorskie. Saharę przelatują bez odpoczynku. W przelocie powrotnym można je zobaczyć najwcześniej w maju.

Lęgi: Samiec i samica zaznaczają swoje terytorium lęgowe latając nad nim chaotycznie to tu, to tam. Popisy kończą się lotem ślizgowym. W locie głośno się odzywają. Gniazdo ukryte w kępie turzycy otoczonej wodą, wyjątkowo gnieżdżą się też w opuszczonych gniazdach innych ptaków w zaroślach i krzewach. Wysiadują oboje rodzice, ale samica odchodzi pod koniec wysiadywania; wszystkie samice wcześniej lub później pozostawiają samcom wychowanie młodych.

Pożywienie: Owady, robaki, ślimaki. Lęczaki szukają pożywienia brodząc po wodzie lub biegając po brzegu; pływają rzadko zbierając wtedy pokarm z powierzchni wody.

Do góry