Ocena brak

Lebiodka pospolita

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, od 20 do 60 cm wysokości, o przykrym zapachu. Łodyga prosto wzniesiona, prawie obła, owłosiona. Krótkoogon-kowe, jajowate liście, krzyżowo naprzeciwległe, są całobrzegie lub słabo ząbkowane, gruczołowato punktowane. Kwiaty purpurowo-czerwone lub różowo zabarwione, rzadko białe, zebrane w wiechy lub podbaldachy umieszczone szczytowo lub bocznie na długich szypułach. Wyróżnia się dwa podgatunki, z których uprawna lebiodka zimowa (Origanum prismaticum) odznacza się kwiatostanem o zarysie długopiramidal-nym, który u podgatunku dziko rosnącego jest mniej lub bardziej kulisty i gęstokwiatowy.  

Siedlisko: Dziko rośnie na słonecznych okraj-kach lasów i w zaroślach, w luźnych lasach sosnowych i dębowych, na suchych murawach i zboczach.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Polsce pospolita na całym obszarze po piętro kosówki.

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne (0,1-0,4%) z węglowodorami monoterpen-tynowymi, tymol, garbniki i gorycze.

Zastosowanie i działanie: Środek rozkurczowy przy zaburzeniach menstruacji i nadpobudliwości, jak nimfomania (chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiety) i onanizm (masturbacja, samogwałt); środek ogólnie wzmacniający, szczególnie wzmacniający żołądek i przeciwdziałający wzdęciom.

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Ori-gani): 1 LH jako napar. WLH: Origanum vulgare (świeże, kwitnące ziele); spagyrik.

Termin zbioru: Od lipca do września.

Podobne prace

Do góry