Ocena brak

Leasing finansowy

Autor /samanthabrown Dodano /08.04.2011

 

Leasing finansowy polega na udostępnieniu korzystającemu dobra inwestycyjnego do użytkowania i ewentualnie pobieraniu pożytków na określony czas, na ogół zbliżony do okresu jego gospodarczej przydatności, tzn. okresu, w którym istnieje wysokie prawdopodobieństwo technicznej sprawności dobra oraz możliwości jego wykorzystania w działalności gospodarczej przynoszącej zysk. Oznacza to w praktyce, że opłaty ponoszone przez korzystającego w okresie trwania umowy pokrywają całkowite koszty leasingodawcy oraz zapewniają określony zysk.

Istotną cechą leasingu finansowego jest również to, że korzystający ponosi pełne ryzyko związane z udostępnianym dobrem, pokrywa koszty jego utrzymania i ubezpieczenia oraz pokrywa wszelkie podatki i inne opłaty.

W przypadku leasingu finansowego korzystający nie ma możliwości odstąpienia od umowy przed upływem okresu, na który została zawarta, chyba że zapłaci firmie leasingowej odpowiednie odszkodowanie.

Środki trwałe stanowiące przedmiot leasingu mogą różnić się istotnie pod względem swej wartości, co powoduje konieczność stosowania zróżnicowanych metod i technik finansowania transakcji leasingowych. O ile w przypadku dóbr o relatywnie niewielkiej wartości, finansowanie to może zapewnić przedsiębiorstwo leasingowe, o tyle w przypadku dóbr o dużej wartości (statki, kompletne linie produkcyjne, samoloty itp.) z reguły zachodzi konieczność refinansowania transakcji. Obok leasingodawcy i korzystającego występuje także podmiot refinansujący, najczęściej bank, który udziela leasingodawcy kredytu pieniężnego pokrywającego w całości lub części nakłady na nabycie dobra będącego przedmiotem leasingu. Kredyt ten jest z reguły zabezpieczony prawem rzeczowym na przedmiocie leasingu (np. zastawem). Leasingodawca przynosi także na bank większą część wierzytelności wynikającej z umowy leasingowej, co stanowi dodatkową formę zabezpieczenia kredytu bankowego.

Leasing finansowy charakteryzujący się powyższymi cechami można określić mianem leasingu bezpośredniego. W praktyce występuje inna jego odmiana zwana leasingiem zwrotnym. Polega ona na tym, że leasingodawca nabywa określone dobro od przyszłego leasingobiorcy, a następnie udostępnia mu je na warunkach umowy leasingowej. Tego rodzaju transakcja leasingowa jest w istocie rzeczy szczególną metodą poprawy płynności finansowej leasingobiorcy. Sprzedając określone dobra rzeczowe przedsiębiorstwu leasingowemu, a następnie zawierając umowę leasingową leasingobiorca uzyskuje bowiem strumień gotówki, którą można wykorzystać na inne cele, zachowując zarazem prawo do korzystania z dobra będącego przedmiotem transakcji.

Podobne prace

Do góry