Ocena brak

Lata przedszkolne w cyklu życia ludzkiego - Nastawienia społeczne

Autor /Max123 Dodano /02.07.2011

Rozwijająca się najintensywniej w wieku przedszkolnym pamięć umożliwia gromadzenie i dostęp do coraz większego zakresu informacji. Dzięki temu treści psychiczne przestają jedynie towarzyszyć różnym sytuacjom, w których dziecko bierze udział, jak to miało miejsce we wczesnym dzieciństwie, ale „żyją własnym życiem” także później. Dlatego właśnie dopiero w wieku przedszkolnym możemy po raz pierwszy mówić o istnieniu u dziecka prawdziwego „życia wewnętrznego”, choć słabo jeszcze ono samo zdaje sobie z niego sprawę. Istnienie owego „wewnętrznego świata” łatwo zauważyć obserwując zachowanie dziecka, ponieważ jest ono bardzo spontaniczne. Uważni opiekunowie łatwo rozpoznają nastroje i przeżycia przedszkolaka.

Możliwość zapamiętywania przeżyć towarzyszących różnym zdarzeniom, a szczególnie kontaktom z innymi ludźmi sprawia, że wiek przedszkolny to okres pierwszych sympatii i antypatii. Dziecko coraz lepiej pamięta, kto jest najlepszym towarzyszem zabaw oraz w czyim towarzystwie czuje się najlepiej. Nic więc dziwnego, że w wieku trzech i pół lat dla około 20% dzieci można wskazać osobę, którą wybierają one najczęściej do wspólnej zabawy. Wśród dzieci czteroletnich odsetek ten wzrasta już do 50% (por. Bee, 1998, s. 196). Dziecko w wieku przedszkolnym ma również ulubione osoby dorosłe. Obok rodziców, a szczególnie rodzica płci przeciwnej, dziecko obdarza sympatią niektórych członków rodziny lub innych dorosłych, z którymi się spotyka. Często wyraża swoje uczucia wobec nich przytulając się lub obdarzając pocałunkami. Zwykle też pragnie by osoba lubiana zajmowała się wyłącznie nim, czasami wręcz wymuszając skupienie na sobie jej uwagi.

Podobne prace

Do góry