Ocena brak

Lanckorona

Autor /lenny Dodano /15.01.2013

Wieś na zboczach Góry Lanckorońskiej (550 m n.p.m.) nieopodal drogi Kraków -Kalwaria Zebrzydowska. 2 tys. miesz­kańców.
Dzieje Lanckorony związane są z zamkiem wybudowanym na Górze Lanckorońskiej przez Kazimierza Wielkiego przed 1336. Z tego też roku pochodzi akt lokacji na prawie magdeburskim. W 1410 za pano­wania Władysława Jagiełły Lanckorona stała się siedzibą starostwa niegrodowego. Zamek i miasto poniosły duże straty podczas najazdu szwedzkiego w 1655. Największe zniszczenia dotknęły jednak Lanckoronę podczas Konfederacji Barskiej. Postępujący upadek miasta pogłębił w 1886 wielki pożar. W 1933 Lanckorona utraciła prawa miejskie.
Nad Lanckoroną oprócz malowniczych ruin zamku góruje ufundowany w 1336 przez Kazimierza Wielkiego kościół p.w. św. Jana Chrzciciela. Obecny jego kształt pochodzi z XVI w.
Wokół stromego rynku stoją drewniane domki pokryte charakterystycznymi siodło­wymi dachami z naczółkami, których okapy (nie podparte słupami) wystają na 2,5 m. Użyteczne były one zwłaszcza podczas jarmarków, podobnie jak bezpośrednie wejścia do piwnic z rynku. Szerokie bramy (z charakterystycznymi mieczowaniami) umożliwiały wjazd załadowaną furą na tył gospodarstwa. Ta jednolita zabudowa pow­stała w końcu XIX w., po wspomnianym pożarze. W rynku, w jednej z dwóch nie spalonych wówczas chat, mieści się izba muzealna Towarzystwa Przyjaciół Lanc­korony im. prof. Antoniego Krajewskiego. Z Góry Zamkowej widoki na Babią Górę, Tatry i Kraków.

Podobne prace

Do góry