Ocena brak

Łąkotki stawowe w kolanie

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Łąkotki pogłębiają powierzchnię stawową kości piszczelowej. Znajdują się one w obrębie torebki stawowej między kością udową i piszczelową. Na obu swych końcach — zwykle zwanych rogami (cornua menisci*) — obie są silnie złączone z kością piszczelową za pomocą pasm łącznotkankowych. W przekroju poprzecznym mają kształt klinowaty; podstawa klina zwrócona na zewnątrz zrośnięta jest z torebką stawową; powierzchnia dolna jest równa, górna wklęsła, przylega do kłykci kości udowej.

Łąkotka boczna (meniscus lateralis) jest nieco krótsza, silniej zakrzywiona, bardziej pierścieniowata; rozpoczyna się nieznacznie do przodu od guzka między kłykciowego bocznego; koniec tylny przyczepia się od tyłu do guzka międzykłykciowego bocznego, częściowo do guzka międzykłykciowego przyśrodkowego.

Łąkotka przyśrodkową (meniscus medialis) jest dłuższa, szersza, słabiej zakrzywiona, bardziej sierpowata; rozpoczyna się z przodu przed polem międzykłykciowym przednim i kończy się z tyłu w polu międzykłykciowym tylnym.

Obie łąkotki dzielą części obwodowe jamy stawowej na dwa piętra: górne, położone między łąkotkami a kością udową, i dolne, między łąkotkami a kością piszczelową. W pierwszym odbywają się głównie ruchy zgięcia i prostowania, w drugim ruchy obrotowe. W ruchach stawu kolanowego łąkotki przesuwają się na panewkach kości piszczelowej, mianowicie przy prostowaniu przesuwają się do przodu, przy zgięciu — do tyłu. Droga ruchu wynosi co najmniej 1 cm; przesuwalność łąkotki bocznej, bardziej ruchomej, jest większa niż łąkotki przyśrodkowej. Również ruchy obrotowe w przypadku zgiętej goleni przesuwają łąkotki na kości piszczelowej.

Zależnie od ciśnienia, jakiego doznają ze strony powierzchni stawowych, łąkotki grubieją lub spłaszczają się oraz zakrzywiają silniej lub słabiej. Dzięki temu mogą się lepiej dostosować do kształtu stykającego się z nimi w danym ruchu odcinka powierzchni stawowej. W stawie wyprostowanym łąkotki wydłużają się i zwężają. Podczas zgięcia stają się krótsze i szersze. Uszkodzenia dotyczą najczęściej łąkotki przyśrodkowej, mocniej przytwierdzonej i mniej ruchomej; zdarzają się one wskutek gwałtownego obrotu kości piszczelowej przy zgiętym kolanie. Usunięcie łąkotek nic wywołuje większego upośledzenia ruchów; utrudnione jest natomiast prostowanie kolana, np. przy chodzeniu po górach lub po schodach.

Podobne prace

Do góry