Ocena brak

LAJKONIK

Autor /Dobrociech Dodano /29.03.2012

Konik zwierzyniecki, zabawa lud., która odbywała się tradycyjnie po procesji w oktawę Bożego Ciała na ulicach Krakowa, gdzie harcował w czerwonym stroju, z turbanem na głowie, w żółtych butach, na barwnym drewnianym koniu, udający Tatara flisak ze Zwierzyńca, otoczony orszakiem innych niby-Tatarów.

Tradycję związano, prawdop. dość późno, z napadem Tatarów na Kraków w 1281 i ze zmyślonym nad nimi zwycięstwem w pobliżu Bramy Wiślnej; jeden z włóczków (flisaków), usłyszawszy o napadzie, 'mimo ogólnego popłochu miał skrzyknąć drużynę flisacką, uratować miasto i wrócić w stroju i na koniu zabitego dowódcy ordy. Naprawdę zaś jest to pamiątka po śrdw. uroczystościach cechowych.

Wiosenny obrzęd lud. z motywem tańca na koniku znany był w czasach zamierzchłych w wielu krajach, jak w Japonii, Tybecie, Gruzji, Francji, Włoszech, Niemczech, Flandrii i Hiszpanii, oraz gdzie indziej w Polsce, jak obrzęd króla majowego w Zielone Świątki na Kujawach, w Poznańskiem i na Śląsku; konik trembowelski, którego obchód pamiętano jeszcze na pocz. XX w.; także w Krakowskiem obchód tzw. Pucherów w Palmową Niedzielę z podobnymi harcami.

Obecnie obchód Lajkonika (w czapraku projektu St. Wyspiańskiego z 1904) rozpoczyna doroczne obchody Dni Krakowa. Pochodzenie nazwy niepewne, może od nm. Lai 'świeckie bractwo cechowe'- byłaby to jedyna pozostałość po bractwie cechowym flisaków, istniejącym na Zwierzyńcu w XIV-XVIII w.

Podobne prace

Do góry